W konstrukcji odzieży opis modelowania rękawa odnosi się do miejsca i sposobu zmiany szerokości (np. zwężanie/poszerzanie) oraz do efektów objętościowych (np. bufka, marszczenie) i elementów wykończenia (np. mankiet).
Określenie "zwężonego dołem z bufką" łączy dwie cechy:
- zwężenie dołem – dolna krawędź rękawa ma mniejszy obwód niż wynikałoby to z formy podstawowej; w praktyce uzyskuje się to przez zwężenie linii szwu lub wprowadzenie zaszewek/zwężeń konstrukcyjnych,
- bufka – objętość w górnej części rękawa (zwykle w okolicy główki) powstaje z dodatkowej szerokości/ długości, która jest odpowiednio ułożona podczas wszywania.
Odpowiedź "poszerzonego na linii dołu" jest niezgodna, bo wskazuje na zwiększenie obwodu przy dolnej krawędzi, czyli efekt odwrotny do zwężenia. Odpowiedź "poszerzonego od linii łokcia do dołu" dotyczy stopniowego rozszerzania od wysokości łokcia w dół (np. rękaw typu dzwon), co również nie odpowiada zwężeniu dołu. Z kolei "marszczonego na linii wszycia z odcinanym mankietem" opisuje inne dwa rozwiązania: marszczenie w miejscu wszycia (akcent na główce rękawa) oraz dodatkowy element konstrukcyjny w dole (odcinany mankiet). Jeśli na modelowaniu nie występuje mankiet, taka odpowiedź jest błędna.
Na egzaminie warto przyjąć nawyk: najpierw określ, czy rękaw w dole jest węższy czy szerszy, a dopiero potem szukaj cech dodatkowych typu bufka/marszczenie oraz elementów wykończenia (mankiet, plisa).
