W klasycznej (tzw. klasowej) adresacji IPv4 rozróżnia się klasy A, B, C oraz D. O przynależności do klasy decyduje pierwszy oktet adresu, czyli pierwsza liczba w zapisie kropkowym.
Klasa C obejmuje adresy, których pierwszy oktet mieści się w zakresie 192–223. Dlatego jeśli na konfiguracji karty sieciowej widnieje adres, którego pierwsza liczba jest z tego przedziału, poprawna jest odpowiedź "Klasy C".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Klasy A" – to zakres, w którym pierwszy oktet jest dużo mniejszy (inne przedziały niż dla C). W praktyce klasa A oznaczała bardzo duże sieci.
- "Klasy B" – to zakres pośredni między A i C; ponownie rozpoznaje się go po innym przedziale pierwszego oktetu.
- "Klasy D" – to adresy przeznaczone dla multicast (ruch grupowy), a nie typowe adresy hostów w sieci lokalnej. Jeśli na karcie sieciowej jest zwykły adres do komunikacji unicast, nie będzie to klasa D.
Warto pamiętać, że współcześnie powszechnie stosuje się podział CIDR (prefiksy, maski), a pojęcia klas A/B/C są głównie historyczne. Na egzaminach nadal mogą się pojawiać jako element podstawowej wiedzy o IPv4 i rozróżnianiu typów adresów.
