W modulacji amplitudy (AM) informacja jest przenoszona przez zmianę amplitudy fali nośnej. Na oscyloskopie taki sygnał rozpoznaje się po tym, że szybkie oscylacje nośnej "mieszczą się" w wolniej zmieniającej się obwiedni.
Głębokość modulacji opisuje współczynnik m. W praktyce (zwłaszcza w zadaniach z rysunkiem) wyznacza się go bezpośrednio z obwiedni, mierząc dwie wartości:
- Umax – maksymalną amplitudę obwiedni,
- Umin – minimalną amplitudę obwiedni.
Następnie stosuje się zależność:
m = (Umax − Umin) / (Umax + Umin)
Ta postać wzoru jest wygodna, bo nie wymaga znajomości bezwzględnej amplitudy sygnału modulującego – wystarczy poprawny odczyt Umax i Umin z rysunku (zwykle w woltach, jako wartości szczytowe obwiedni). Podana w treści amplituda nośnej Un może pełnić rolę informacji pomocniczej, ale kluczowy jest odczyt obwiedni.
Wynik 1/2 oznacza, że modulacja ma poziom 50%. Jest to typowy, bezpieczny poziom: obwiednia nie "zamyka się" do zera i nie dochodzi do przesterowania.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 1/3 odpowiadałoby płytszej modulacji (mniejszej różnicy między Umax i Umin) niż w przebiegu z rysunku.
- 1 oznaczałoby 100% modulacji, czyli sytuację graniczną, w której Umin dąży do zera; na rysunku musiałoby to być wyraźnie widoczne.
- 3/2 przekracza 1, co oznaczałoby przesterowanie (nadmodulację) i zniekształcenia obwiedni; w poprawnym przebiegu AM widać wtedy charakterystyczne "załamania" obwiedni.
Wskazówka egzaminacyjna: przed podstawieniem do wzoru upewnij się, że mierzysz amplitudy obwiedni (od osi do szczytu), a nie wartości międzyszczytowe (peak-to-peak), bo to częste źródło błędów.
