Rozpoznanie rodzaju filtru z wykresu tłumienia A w funkcji częstotliwości f polega na określeniu, dla jakich częstotliwości tłumienie jest małe (pasmo przepustowe), a dla jakich duże (pasmo zaporowe). Filtr dolnoprzepustowy ma małe tłumienie dla częstotliwości niskich, natomiast dla częstotliwości wyższych tłumienie narasta (po przekroczeniu częstotliwości granicznej/odcięcia).
Jeżeli na rysunku widać, że w zakresie małych f wartość A jest niewielka, a następnie A rośnie wraz z f, to oznacza, że układ coraz silniej tłumi składowe o wyższych częstotliwościach. Taki przebieg jest typowy właśnie dla filtru dolnoprzepustowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- Filtr górnoprzepustowy ma odwrotną własność: duże tłumienie dla niskich częstotliwości i małe tłumienie dla wysokich. Na wykresie A(f) spadałoby przy wzroście f (albo byłoby duże na początku i malało).
- Filtr pasmowo-przepustowy ma małe tłumienie tylko w pewnym środkowym zakresie częstotliwości, a duże tłumienie zarówno dla niskich, jak i wysokich. Wykres tłumienia miałby "dolinę" w środku i "wzniesienia" po obu stronach.
- Filtr pasmowo-zaporowy tłumi wybrany zakres częstotliwości, a poza nim ma małe tłumienie. Na wykresie A(f) wystąpiłby "szczyt" tłumienia w środku pasma, a mniejsze tłumienie po bokach.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy oś pionowa opisuje tłumienie (stratę) czy wzmocnienie. Dla tłumienia "mała wartość" oznacza przepuszczanie, a "duża wartość" oznacza silne blokowanie sygnału.
