W przekroju skóry z włosem najważniejsze jest rozpoznanie przydatków skóry oraz ich typowego położenia. Gruczoł łojowy zwykle przylega do mieszka włosowego i ma wygląd skupiska "pęcherzyków" (zrazików) połączonych krótkim przewodem. Charakterystyczne jest to, że jego wydzielina (łój) trafia do światła mieszka, dlatego anatomicznie gruczoł jest umiejscowiony blisko włosa.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: gruczoł łojowy?
Strzałka na typowym schemacie wskazuje strukturę zrazikową przy mieszku włosowym, a nie długą, skręconą cewkę ani sam włos. Takie położenie i kształt odpowiadają gruczołowi łojowemu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Korzeń włosa – to część włosa znajdująca się w obrębie mieszka (poniżej powierzchni skóry). Na rycinach jest to wydłużona struktura centralna w mieszku, a nie boczny, zrazikowy przydatek.
- Trzon włosa – to część włosa wystająca ponad powierzchnię skóry. Jeśli strzałka wskazuje element w skórze właściwej przy mieszku, to nie jest trzon.
- Gruczoł potowy – w klasycznych schematach jest położony głębiej (w skórze właściwej/na granicy z tkanką podskórną) i ma postać skręconej cewki z przewodem wyprowadzającym, często niezwiązanym bezpośrednio z mieszkiem włosowym (w zależności od typu skóry). To odmienny kształt i topografia niż przy gruczole łojowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz na schemacie "groniaste" pęcherzyki tuż przy mieszku włosowym, najpierw sprawdź, czy to właśnie gruczoł łojowy. Jeśli struktura jest głęboko położona i przypomina zwiniętą sprężynę/cewkę – częściej odpowiada to gruczołowi potowemu.
