W wirówce sitowej z wirnikiem zgarniającym kluczowe jest rozróżnienie części wirujących i elementów odpowiedzialnych za odbiór produktu. Na schematach tego typu urządzeń zwykle wyróżnia się:
- wirnik – element wprowadzający ruch obrotowy i realizujący zasadniczą pracę wirówki; to on zapewnia działanie siły odśrodkowej niezbędnej do odwadniania materiału,
- kosz – podstawowy zespół roboczy, w którym znajduje się część sitowa/otworowana (w zależności od konstrukcji); stanowi też podporę dla procesu oddzielania cieczy od ciała stałego,
- zgarniak – element współpracujący z powierzchnią kosza/warstwą produktu, którego zadaniem jest zgarnianie odwodnionego materiału i kierowanie go do odbioru, co zapobiega zaleganiu urobku i stabilizuje pracę urządzenia.
Odpowiedź "I – wirnik; II – kosz; III – zgarniak" jest spójna z logiką budowy: najpierw identyfikuje się element napędzający i wirujący, następnie podstawowy zespół roboczy, a na końcu element odbioru produktu.
Pozostałe propozycje są typowymi pułapkami:
- Warianty zawierające koryto odnoszą się do elementów transportu/odbioru cieczy lub urobku, ale nie są podstawowymi trzema zespołami, które najczęściej oznacza się na schemacie budowy wirówki sitowej z wirnikiem zgarniającym.
- Warianty z sitem zamiast kosza lub zgarniaka mylą nazwę części funkcjonalnej (powierzchnia sitowa) z nazwą zespołu konstrukcyjnego (kosz) albo z elementem odbioru (zgarniak). To częsty błąd, gdy uczeń kojarzy samo "odsiewanie" i wybiera "sito" bez analizy funkcji wskazanego elementu.
- Przestawienie "kosza" i "wirnika" wynika zwykle z patrzenia na położenie na rysunku, a nie na rolę elementu w procesie odwadniania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz wirówkę, szukaj kolejno: co wiruje (wirnik), gdzie zachodzi separacja (kosz/część sitowa) oraz co odbiera produkt stały (zgarniak). To porządkuje analizę niezależnie od konkretnego rysunku.
