Refraktometr to przyrząd optyczny służący do wyznaczania współczynnika załamania światła w próbce. W praktyce przemysłowej i laboratoryjnej bywa używany także do szybkiej oceny stężenia roztworów (np. w skali Brix lub w przeliczeniach technologicznych), ponieważ współczynnik załamania zależy od składu.
W wielu refraktometrach odczyt wykonuje się przez okular. W takim polu widzenia typowe są:
- granica między dwiema częściami obrazu (jasną i ciemną),
- skala odczytowa, na której ustawia się linię graniczną i odczytuje wynik.
To właśnie taki "lunetowy" obraz z granicą i skalą jest najbardziej rozpoznawalną cechą refraktometru, dlatego odpowiedź "refraktometru." jest właściwa.
Odpowiedź "kolorymetru." nie pasuje, ponieważ kolorymetr mierzy parametry barwy/pochłaniania w określonych pasmach i zwykle daje wynik jako wartość numeryczną (lub odczyt cyfrowy), a nie typową granicę jasne/ciemne w okularze jako podstawę pomiaru.
Odpowiedź "spektrometru." jest błędna, bo spektrometr służy do analizy widma (zależności natężenia od długości fali). Wskazania mają postać widma lub danych liczbowych/wykresu, a nie obrazu z granicą pola i skalą charakterystyczną dla refraktometru.
Odpowiedź "polarymetru." także jest niepoprawna. Polarymetr wykorzystuje zjawisko skręcalności optycznej i odczyt dotyczy kąta skręcenia płaszczyzny polaryzacji. Choć również jest to przyrząd optyczny, typowy sposób nastaw i obserwacji (w tym elementy pola widzenia) nie odpowiada klasycznemu odczytowi refraktometrycznemu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w polu widzenia widać granicę jasnego i ciemnego oraz skalę z wartością "n" lub skalę stężeniową, najczęściej chodzi o refraktometr.
