Szczepienie to zabieg wegetatywnego rozmnażania i odmianowego "przenoszenia" cech, w którym zraz (część odmiany szlachetnej) łączy się z podkładką (roślina z systemem korzeniowym). O powodzeniu decyduje przede wszystkim kontakt warstw kambium obu elementów oraz stabilne unieruchomienie miejsca połączenia.
Odpowiedź "przez stosowanie" jest właściwa, gdy na rysunku widać łączenie dwóch elementów o podobnej grubości poprzez dopasowanie do siebie powierzchni cięcia (zwykle długie cięcia skośne), aby uzyskać możliwie duży styk i dobre przyleganie. W tej metodzie zraz nie jest "wpychany" pod korę ani osadzany w rozszczepieniu jak klin – kluczowe jest właśnie przyłożenie (zestawienie) dwóch dopasowanych powierzchni.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego schematu:
- "za korę" stosuje się, gdy zraz jest umieszczany pod odchyloną korą podkładki; charakterystyczny jest motyw "wsunięcia" zraza między korę a drewno, a nie proste zestawienie dwóch podobnych przekrojów.
- "w szparę" opiera się na wykonaniu rozszczepienia (szczeliny) w podkładce i osadzeniu w niej zraza; na schemacie zwykle widać wyraźne rozwarcie/rozcięcie elementu przyjmującego.
- "w klin" wymaga odpowiedniego ukształtowania zraza w klin i dopasowania go do nacięcia; typowe jest "klinowate" zakończenie zraza i jego zaklinowanie w podkładce.
W praktyce, niezależnie od wybranej metody, ważne są: czyste cięcia ostrym narzędziem, szybkie wykonanie połączenia (bez przesuszenia tkanek), dobre związanie/ustabilizowanie oraz zabezpieczenie przed utratą wilgoci. Na egzaminie warto uczyć się rozpoznawania metod po geometrii cięć i sposobie osadzenia zraza względem podkładki.
