Wysokościomierz (wysokościomierz traserski/czujnikowy) to przyrząd metrologii warsztatowej używany do wyznaczania i kontroli wysokości elementów względem płaszczyzny odniesienia, najczęściej płyty traserskiej. Jego typowe cechy konstrukcyjne to: stabilna podstawa oparta o płaszczyznę bazową, kolumna/prowadnica z podziałką oraz suwak z końcówką pomiarową (rysik, trzpień lub czujnik). Dzięki temu można zarówno odczytać wysokość, jak i przenieść ją na detal podczas trasowania.
Odpowiedź "wysokościomierz" jest właściwa, ponieważ ten przyrząd jest przeznaczony właśnie do pomiaru wysokości i prac traserskich, a na rysunkach rozpoznaje się go po połączeniu podstawy z prowadnicą i ruchomym suwakiem.
Pozostałe propozycje nie pasują do takiej budowy i zastosowania:
- "szczelinomierz" to komplet cienkich blaszek o znanej grubości do kontroli luzów i szczelin (np. przy ustawianiu luzów). Nie ma podstawy i suwaka do pracy na płycie.
- "średnicówka" służy do pomiaru średnic wewnętrznych otworów. Ma końcówki pomiarowe dopasowane do pracy wewnątrz otworu, a nie konstrukcję do pomiaru wysokości od płaszczyzny.
- "kątomierz uniwersalny" jest przeznaczony do pomiaru kątów i zwykle ma ramię/liniał oraz element do nastawiania i odczytu kąta. Nie służy do trasowania wysokości na płycie.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "na rysunku przedstawiono" najpierw szukaj elementu bazującego (podstawa) i kierunku pomiaru. Jeśli narzędzie "stoi" na płaszczyźnie i ma suwak poruszający się w pionie, najczęściej jest to wysokościomierz.
