Podgrzewacz powietrza to urządzenie (wymiennik ciepła) pracujące zwykle w ciągu spalinowym kotła, którego zadaniem jest podniesienie temperatury powietrza doprowadzanego do paleniska. Wykorzystuje się w nim ciepło spalin, które i tak opuszczałyby kocioł, dzięki czemu poprawia się bilans cieplny i sprawność układu wytwarzania ciepła. Na schematach i rysunkach rozpoznaje się go typowo po tym, że ma dwa rozdzielone media: spaliny (strona gorąca) oraz powietrze (strona zimna), a jego przyłącza są związane z kanałami spalin i przewodami powietrza.
Odpowiedź "separatora pary" nie pasuje, ponieważ separator pary jest elementem układu wodno-parowego i służy do rozdzielenia pary od wody (oddzielanie kropelek wody od pary). Jego przyłącza i funkcja są związane z parą/wodą, a nie z powietrzem do spalania.
Odpowiedź "przegrzewacza pary" jest błędna, bo przegrzewacz służy do podniesienia temperatury pary ponad temperaturę nasycenia przy danym ciśnieniu. To także wymiennik, lecz medium roboczym jest para, a celem jest uzyskanie pary przegrzanej (np. dla turbiny), nie ogrzewanie powietrza.
Odpowiedź "odstojnika" również jest niepoprawna: odstojnik wykorzystuje zjawisko sedymentacji i spowolnienia przepływu do wytrącania zanieczyszczeń lub oddzielania faz (np. wody i osadów). To inny typ aparatu i inny mechanizm działania niż wymiana ciepła spaliny–powietrze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać urządzenie w torze spalinowym oraz osobny tor dla powietrza do spalania, najczęściej chodzi o podgrzewacz powietrza. Gdy w grę wchodzi para i woda (rozdzielanie kropelek, osuszanie) – myśl o separatorze; gdy podnoszona jest temperatura pary – o przegrzewaczu; gdy oddzielane są zanieczyszczenia przez opadanie – o odstojniku.
