Metoda metalock (często opisywana jako mechaniczne zszywanie pęknięć odlewów, tzw. metal stitching) polega na trwałym połączeniu brzegów pęknięcia bez wprowadzania dużej ilości ciepła. W praktyce wykonuje się serię kontrolowanych wierceń wzdłuż szczeliny, a następnie montuje łączniki/wkładki, które przejmują obciążenia i ograniczają dalsze rozchodzenie się pęknięcia. Dzięki temu minimalizuje się ryzyko odkształceń i naprężeń cieplnych, które mogłyby pojawić się przy naprawach spawalniczych.
Odpowiedź "metalock" jest poprawna, gdy na rysunku widać charakterystyczny, powtarzalny układ śladów po wierceniach i osadzonych elementach naprawczych przebiegających wzdłuż linii uszkodzenia, zwykle w formie regularnych "punktów"/"łączników" zamiast ciągłej spoiny.
- "Czopowanie" to naprawa z użyciem czopów/kołków; wizualnie może dawać inny, mniej "szeregowy" obraz, a technicznie jest inną grupą zabiegów niż typowe zszywanie systemem metalock.
- "Spawanie" pozostawia cechy spoiny i strefy wpływu ciepła; na rysunkach/zdjęciach zwykle widać ciągłą spoinę, nadlew lub ślady obróbki spoiny, a nie równomierny układ łączników.
- "Kalibrowanie" dotyczy przywracania wymiarów/kształtu (np. przez obróbkę lub dopasowanie), nie jest metodą "naprawy pęknięcia" rozpoznawalną po łącznikach wzdłuż szczeliny.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: jeśli naprawa pęknięcia wygląda jak szereg punktów/łączników wzdłuż linii pęknięcia i nie przypomina spoiny, to najczęściej chodzi o mechaniczne zszywanie (metalock). Jeśli widać ciągłą spoinę lub ślady przetopu, wtedy rozważa się spawanie.
