Określenie "podpory stałe" dotyczy takich elementów konstrukcji instalacji rurociągowej, które wyznaczają punkt stały (punkt odniesienia) i blokują przemieszczenia rurociągu w założonym kierunku lub kierunkach. Ich zadaniem jest przejęcie i przekazanie na konstrukcję wsporczą obciążeń od ciężaru rurociągu (z medium i izolacją) oraz części sił wynikających z pracy instalacji.
Odpowiedź "kompensatorami" jest nieprawidłowa, ponieważ kompensator jest elementem przeznaczonym do kompensowania przemieszczeń (np. wydłużeń cieplnych) i działa odwrotnie niż punkt stały: ma umożliwiać kontrolowany ruch lub odkształcenie, a nie unieruchamiać rurociąg.
Odpowiedź "amortyzatorami" nie pasuje do typowego nazewnictwa i funkcji elementów podparcia rurociągów: amortyzator kojarzy się z tłumieniem drgań/uderzeń, natomiast w instalacjach rurociągowych podstawowymi elementami konstrukcyjnymi są podpory (stałe, przesuwne/prowadzące) oraz elementy kompensujące przemieszczenia.
Odpowiedź "podporami ruchomymi" także jest nieprawidłowa w tym ujęciu, ponieważ podpora ruchoma (np. przesuwna) ma dopuszczać przemieszczenia rurociągu wzdłuż osi lub w wyznaczonym kierunku, ograniczając jedynie opadanie i/lub prowadząc rurociąg. W praktyce dobór między podporą stałą i ruchomą wynika z tego, czy w danym miejscu instalacji rurociąg powinien być zablokowany, czy ma pracować (wydłużać się/kurczyć) bez nadmiernych naprężeń.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: punkt stały "trzyma" rurociąg, a podpora ruchoma "prowadzi" i pozwala mu pracować; kompensator natomiast jest elementem, który ma przejąć przemieszczenia, a nie je blokować.
