KWALIFIKACJA MOD3 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 14.
Na rysunku przedstawiono formę 1/2 przodu spódnicy damskiej z dwiema fałdami w przodzie oraz przekrój poprzeczny spódnicy. O ile należy rozsunąć części 1 i 2 formy po przecięciu jej wzdłuż linii AB, aby uzyskać fałdę o szerokości 4 cm w gotowym wyrobie?
Ilustracja przedstawia formę 1/2 przodu spódnicy damskiej z dwiema fałdami w przodzie oraz przekrój poprzeczny spódnicy.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szerokość fałdy w gotowym wyrobie to "widoczna" szerokość po złożeniu materiału. Aby uzyskać fałdę 4 cm, trzeba dodać materiał z obu stron załamania, więc rozsunięcie formy musi być podwójne: 2 × 4 cm. Dlatego części 1 i 2 należy rozsunąć łącznie o 8 cm.

Pełne wyjaśnienie:

W modelowaniu form przez rozcinanie i rozsuwanie kluczowe jest rozróżnienie między:

  • szerokością fałdy w gotowym wyrobie (to, co widać na zewnątrz),
  • ilością materiału "zużywaną" na fałdę w rozwinięciu formy.

Fałda powstaje przez złożenie materiału. Oznacza to, że aby na prawej stronie uzyskać widoczną fałdę o szerokości 4 cm, materiał musi "wejść" do środka z dwóch stron załamania. W praktyce daje to zależność:

rozsunięcie formy = 2 × szerokość fałdy gotowej

Zatem dla fałdy 4 cm:

  • 2 × 4 cm = 8 cm rozsunięcia między częściami formy po przecięciu wzdłuż AB.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 4 cm – to typowy błąd "wzięcia liczby z treści". Tyle wynosi szerokość widoczna, ale nie uwzględnia się drugiej strony złożenia.
  • 12 cm – odpowiadałoby fałdzie 6 cm (bo 12/2 = 6), więc daje zbyt dużą fałdę względem wymaganych 4 cm.
  • 16 cm – odpowiadałoby fałdzie 8 cm (16/2 = 8), czyli podwaja efekt; to wartość zdecydowanie za duża dla wskazanego wymagania.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz w treści "fałda o szerokości X cm w gotowym wyrobie", bardzo często trzeba sprawdzić, czy w konstrukcji nie obowiązuje zasada podwojenia (bo fałda ma dwa "ramiona" materiału).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To wymiar fałdy widoczny na prawej stronie po uformowaniu i zaprasowaniu. Nie jest to ilość materiału w rozwinięciu formy, tylko efekt po złożeniu. Dlatego przy modelowaniu często trzeba uwzględnić, że materiał "chowa się" do środka z dwóch stron.
Najczęściej stosuje się zasadę: rozsunięcie = 2 × szerokość fałdy gotowej. Wynika to z tego, że fałda powstaje przez złożenie materiału, więc potrzebujesz podwójnej ilości w rozwinięciu, aby uzyskać dany wymiar widoczny po złożeniu.
Fałda ma dwa "ramiona" materiału, które składają się do środka. Jeśli chcesz uzyskać 4 cm efektu po złożeniu, musisz dodać 4 cm z jednej strony i 4 cm z drugiej. Suma daje 8 cm rozsunięcia części formy po przecięciu wzdłuż wskazanej linii.
Nie. Szerokość fałdy dotyczy efektu w wyrobie gotowym, a zakład/rozsunięcie w formie dotyczy ilości materiału dodanej w konstrukcji. W wielu zadaniach zakład w formie jest większy (zwykle podwójny), bo po uformowaniu część materiału jest schowana wewnątrz fałdy.
Najczęstszy błąd to przepisanie liczby z treści (np. 4 cm) jako rozsunięcia formy, bez uwzględnienia złożenia materiału. Drugi błąd to pomylenie szerokości fałdy z głębokością/zużyciem materiału. Warto zawsze zadać sobie pytanie: ile materiału "znika" do środka fałdy?
Fałdy stosuje się, gdy chce się uzyskać większą objętość lub swobodę ruchu bez marszczenia, albo jako element dekoracyjny. W spódnicach fałdy mogą pojawić się z przodu, z tyłu lub dookoła, a ich wielkość wpływa na wygląd, zużycie materiału i sposób układania się tkaniny.
W zadaniach egzaminacyjnych miejsce rozcięcia jest zwykle oznaczone linią (np. AB). Rozcięcie wykonuje się wzdłuż tej linii, a następnie rozsuwając części formy uzyskuje się dodatkowy materiał. Trzeba uważać, aby nie mylić linii modelowania z liniami dodatków na szwy.
Jeśli pytanie dotyczy jednej konkretnej fałdy o zadanej szerokości, obliczenie dla tej fałdy pozostaje takie samo (zwykle podwojenie). Liczba fałd wpływa natomiast na łączną ilość dodanego materiału w całym przodzie/tyle oraz na rozmieszczenie cięć i punktów kontrolnych w formie.
Można wykonać próbne złożenie papierowej formy: po rozsunięciu i zaznaczeniu linii złożeń składa się papier tak, jak będzie składany materiał. Następnie mierzy się szerokość widocznej fałdy na "prawej stronie" papieru. To szybka metoda kontroli na etapie konstrukcji.
Tak. Tkaniny grube i sztywne dają bardziej wyraziste fałdy, ale zwiększają objętość w pasie i mogą wymagać mniejszej liczby fałd lub innego zaprasowania. Tkaniny cienkie łatwiej się układają, ale fałda może się "rozchodzić". Na egzaminie liczy się jednak przede wszystkim poprawna zależność wymiarów.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Szerokość fałdy w gotowym wyrobie to "widoczna" szerokość po złożeniu materiału."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z konstrukcji i modelowania odzieży damskiej (spódnice, fałdy)
  • Zeszyty ćwiczeń z modelowania form metodą rozcinania i rozsuwania
  • Instrukcje/notesy pracowniane dotyczące fałd (fałda pojedyncza, kontrafałda, plisa)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego