Wiązanie muru to sposób układania elementów murowych w kolejnych warstwach tak, aby zapewnić prawidłowe przewiązanie, czyli powiązanie ze sobą warstw oraz przesunięcie spoin pionowych. W praktyce rozpoznawanie wiązania na rysunku polega na analizie:
- czy w danej warstwie widoczne są wozówki (dłuższy bok) lub główki (krótszy bok),
- jaki jest rytm ich występowania (np. naprzemienny lub blokowy),
- jak w kolejnej warstwie wypadają spoiny pionowe względem warstwy niższej.
Odpowiedź "polskiego" jest poprawna, ponieważ przedstawiony na rysunku układ cegieł odpowiada charakterystycznemu schematowi tego wiązania: widoczny jest właściwy, powtarzalny układ elementów oraz prawidłowe przewiązanie spoin, typowe dla tego rozwiązania.
Odpowiedź "weneckiego" jest niepoprawna, ponieważ wiązania określane tą nazwą mają inny schemat rozmieszczenia główek/wozówek (inny "rysunek" lica muru), więc nie pasują do zaprezentowanego fragmentu.
Odpowiedź "kowadełkowego" jest niepoprawna: to określenie odnosi się do odmiennego sposobu przewiązania, a więc innego układu widocznego na rysunku (inny rytm i inne powtarzalne moduły w warstwie).
Odpowiedź "wielorzędowego" również jest niepoprawna, ponieważ w wiązaniach wielorzędowych cechą rozpoznawczą jest inny podział na sekwencje warstw/"rzędy" o określonym powtarzaniu, czego nie pokazuje ten fragment.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw policz, jaki typ cegieł dominuje w warstwie (główki czy wozówki), następnie sprawdź powtarzalność w kolejnej warstwie. Dopiero na końcu dopasuj nazwę wiązania do rozpoznanego schematu.
