Smarowniczka (kalamitka) jest typowym elementem obsługowym montowanym w korpusach łożysk, przegubach i innych węzłach tarcia. Jej zadaniem jest umożliwienie podania smaru do wnętrza mechanizmu w sposób kontrolowany i zwykle pod niewielkim ciśnieniem, tak aby smar dotarł do powierzchni współpracujących.
W praktyce warsztatowej i w utrzymaniu ruchu do smarowania przez kalamitkę używa się ręcznej smarownicy (często nazywanej towotnicą). Taki przyrząd ma zbiornik na smar oraz dźwignię/tłok, który umożliwia jego wtłaczanie. Kluczowym elementem jest końcówka/złączka dopasowana do smarowniczki, dzięki czemu połączenie jest możliwie szczelne, a smar nie ucieka na zewnątrz.
Pozostałe przedstawiane w tego typu zadaniach urządzenia bywają mylone ze smarownicą, bo również "kojarzą się" ze smarem (np. pojemniki, oliwiarki, dozowniki niewspółpracujące ze smarowniczką). Jednak jeśli nie pozwalają na mechaniczne sprzęgnięcie z kalamitką i wtłoczenie smaru, nie spełnią wymagań tego punktu smarowania. Skutkiem użycia niewłaściwego narzędzia może być brak doprowadzenia smaru do węzła tarcia, a w konsekwencji przyspieszone zużycie, wzrost temperatury pracy, hałas i awaryjność elementu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści lub na rysunku widzisz smarowniczkę (kalamitkę), myśl o układzie: kalamitka → smarownica → wtłaczanie smaru. To szybkie skojarzenie pomaga odróżnić smarownicę od narzędzi służących tylko do kapania/rozprowadzania oleju lub smaru bez złącza do kalamitki.
