W osnowach geodezyjnych (w tym w zastosowaniach kolejowych) spotyka się różne rodzaje punktów, które różnią się przeznaczeniem, dokładnością oraz sposobem utrwalenia w terenie. W tym zadaniu rozstrzygające jest rozpoznanie, że punkty ponumerowane 5–16 tworzą fragment osnowy poligonowej, czyli osnowy opartej o ciąg/bieg poligonowy (kolejne stanowiska i punkty załamania), wykorzystywanej do prowadzenia pomiarów sytuacyjnych i realizacyjnych w danym obszarze.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
Punkty poligonowe są w praktyce geodezyjnej stabilizowane w terenie, aby możliwe było ich jednoznaczne odtworzenie i ponowne wykorzystanie. Stabilizacja może mieć charakter:
- trwały – gdy punkt ma służyć dłużej (np. w kolejnych etapach robót),
- tymczasowy – gdy punkt potrzebny jest na krótki czas (np. na okres jednego etapu pomiarów/tyczenia).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "osnowy podstawowej stabilizowane trwałymi znakami ziemnymi" – osnowa podstawowa ma inny charakter (odniesienie wyższego rzędu) niż typowy ciąg poligonowy przedstawiany w zadaniach sytuacyjno-realizacyjnych; sama informacja o trwałości znaków nie przesądza o klasie osnowy.
- "poligonowe niestabilizowane znakami naziemnymi" – punkty osnowy, aby pełnić swoją funkcję, muszą być w praktyce w jakiś sposób utrwalone/oznaczone w terenie; "niestabilizowane" przeczy idei punktu osnowy używanego do nawiązania i kontroli pomiaru.
- "osnowy budowlano-montażowej stabilizowane trwałymi znakami ziemnymi" – osnowa budowlano-montażowa dotyczy specyficznego zastosowania na budowie/montażu, a kluczową cechą w tym zadaniu jest identyfikacja punktów jako poligonowych (ciąg), a nie przypisanie ich do tej kategorii.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na rysunku" najpierw rozpoznaj układ punktów (czy tworzą ciąg/łamany, czy raczej pojedyncze punkty odniesienia), a dopiero potem dopasuj typ osnowy i sposób stabilizacji.
