Właściwa odpowiedź to "przylegającej", ponieważ oprawa przylegająca (często nazywana też oprawą klejoną) jest konstrukcją, w której blok książki jest przytwierdzony do okładki klejem na grzbiecie. Kluczową cechą rozpoznawczą jest to, że karty/arkusze tworzą blok, którego grzbiet jest przygotowany do klejenia (np. przez wyrównanie i odpowiednie opracowanie), a następnie okładka przylega do grzbietu dzięki warstwie kleju.
Odpowiedź "zeszytowej" jest nieprawidłowa, gdyż oprawa zeszytowa opiera się na łączeniu złożonych arkuszy w zeszyty i ich szyciu (nićmi lub inną metodą), co daje inną konstrukcję grzbietu i inne zachowanie przy otwieraniu książki. W oprawie zeszytowej typowo oczekuje się śladów wynikających z zeszytów i szycia, a nie samego sklejenia grzbietu.
Odpowiedź "złożonej" nie stanowi poprawnego rozstrzygnięcia w tym zadaniu, ponieważ opisuje raczej etap przygotowania arkuszy (składanie) albo cechę formowania materiału, a nie jednoznaczny, standardowy typ oprawy książki rozpoznawany po konstrukcji grzbietu. W testach egzaminacyjnych nazwy opraw powinny wskazywać technikę łączenia bloku z okładką (np. klejenie, szycie), a nie ogólne określenia.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić oprawę przylegającą od zeszytowej, skup się na pytaniu: czy blok jest sklejony na grzbiecie, czy zszyty w zeszytach? Jeżeli kluczowym elementem łączenia jest klej na grzbiecie i przyleganie do okładki – wybór powinien paść na oprawę przylegającą.
