W modelowaniu rękawa analizuje się, gdzie dodano/odjęto obwód oraz jaki jest kierunek zmian linii formy. Na przedstawionej formie widoczne są dwa charakterystyczne zabiegi.
1) Bufka (puff) w górnej części
Bufka powstaje wtedy, gdy zwiększa się objętość w rejonie główki rękawa przy zachowaniu dopasowania do pachy. Na rysunku rozpoznasz ją po dorysowanym, zakreskowanym obszarze ponad pierwotną linią główki oraz po wskazanych wartościach podwyższenia (np. 3–4 cm). Taki "nadmiar" nie jest zostawiany luźno – w praktyce jest wdawany lub lekko marszczony podczas wszywania, co daje wypukłość na ramieniu.
2) Zwężenie dołem
Zwężenie dołu rękawa oznacza, że jego obwód przy nadgarstku jest mniejszy niż wyżej. Na formie widać to po zbieżności szwów bocznych ku dołowi (linie nie rozchodzą się, tylko schodzą do siebie). To typowe przygotowanie rękawa, który ma lepiej przylegać w okolicy nadgarstka lub współpracować z wąskim wykończeniem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "poszerzonego dołem" – wymagałoby rozchodzenia się boków formy w kierunku dołu (większy obwód), a tu jest odwrotnie: dół się zwęża.
- "poszerzonego od linii łokcia do dołu" – taki efekt dawałby wyraźne "wyjście" linii od okolicy łokcia w dół. Na rysunku linia łokcia jest zaznaczona, ale boki nie rozszerzają się poniżej; nadal zbiegają się ku dołowi.
- "zmarszczonego z wysokim mankietem" – marszczenie z mankietem dotyczy przede wszystkim dołu rękawa (nadmiar zbierany do mankietu). Tutaj kluczowa zmiana (kreskowanie/dorysowanie) jest w główce, a nie w dole, więc to nie ten typ modelowania.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź górę (czy jest bufka/główka zmieniona), potem dół (czy boki zbiegają się czy rozchodzą). Dopiero na końcu dopasuj nazwę modelowania do tych dwóch obserwacji.
