Odwadniacz ma za zadanie usuwać kondensat i powietrze z instalacji parowej, jednocześnie możliwie ograniczając wypływ żywej pary. W praktyce rozróżnia się kilka popularnych konstrukcji, które na rysunkach (zwłaszcza przekrojowych) dają się odróżnić po elemencie "sterującym" otwarciem zaworu.
Odpowiedź "pływakowy." jest poprawna, ponieważ w odwadniaczu pływakowym elementem wykonawczym jest pływak współpracujący z mechanizmem zaworowym. Gdy kondensatu przybywa, jego poziom rośnie, pływak unosi się i otwiera zawór spustowy; gdy kondensatu ubywa, pływak opada i zawór się przymyka. Taka zasada działania powoduje, że odprowadzanie kondensatu jest silnie powiązane z jego poziomem w korpusie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "dzwonowy." – w odwadniaczu dzwonowym kluczowym elementem jest odwrócony dzwon (pływający "kubek"), którego wyporność zależy od obecności pary; to inna charakterystyczna konstrukcja niż klasyczny pływak sterujący zaworem.
- "termostatyczny." – odwadniacz termostatyczny wykorzystuje element reagujący na temperaturę (np. mieszek, kapsułę bimetaliczną). Zamykanie/otwieranie wynika z różnicy temperatury między parą a chłodniejszym kondensatem, a nie z samego poziomu cieczy.
- "termodynamiczny." – typ termodynamiczny opiera pracę na zjawiskach przepływowych (różnice ciśnień i prędkości, często z płytką/dyskiem). Rozpoznaje się go po odmiennej budowie wewnętrznej niż układy pływakowe.
Wskazówka egzaminacyjna: ucząc się rozpoznawania odwadniaczy, skup się na tym, jaki bodziec steruje zaworem: poziom kondensatu (pływak), wyporność dzwonu (dzwonowy), temperatura (termostatyczny) lub zjawiska przepływu/ciśnienia (termodynamiczny). To najpewniejszy klucz do poprawnej identyfikacji na rysunku.
