Poziom RAID 10 (często zapisywany jako 1+0) to połączenie dwóch mechanizmów:
- mirroring – tworzenie lustrzanych kopii danych (te same dane na dwóch dyskach w parze),
- striping – przeplatanie/rozkładanie bloków danych na kilka elementów, aby zwiększyć wydajność.
W praktyce RAID 10 działa tak, że najpierw powstają pary lustrzane (RAID 1), a następnie dane są paskowane pomiędzy te pary (RAID 0 na poziomie par). Taki układ jest typowo przedstawiany na schemacie jako kilka "dwójek" dysków z identycznymi blokami, między którymi rozkładane są kolejne fragmenty danych.
Odpowiedź "RAID 0" jest błędna, ponieważ RAID 0 polega wyłącznie na stripingu bez redundancji – awaria jednego dysku powoduje utratę całości danych. Odpowiedź "RAID 1" także nie pasuje do schematów pokazujących rozkład danych na więcej niż jedną parę, bo RAID 1 to tylko mirroring (brak paskowania między zestawami). Odpowiedź "RAID 01" (czyli RAID 0+1) jest częstą pułapką: w 0+1 najpierw tworzy się stripe (RAID 0), a dopiero potem wykonuje jego lustrzaną kopię. Na rysunkach różnica ujawnia się w tym, czy "warstwa podstawowa" to pary lustrzane (RAID 10), czy duże paskowane zestawy (RAID 0+1).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie widać, że każdy blok danych ma swój bliźniaczy blok na innym dysku w tej samej parze, a jednocześnie kolejne bloki są rozrzucane na kolejne pary, to jest to typowy obraz RAID 10.
