W tym zadaniu trzeba rozpoznać typ ogrodu na podstawie rysunku. Prawidłowa identyfikacja polega na dopasowaniu widocznego układu kompozycyjnego do cech charakterystycznych danego typu założenia.
"sentymentalny" odnosi się do ogrodu nastawionego na budowanie nastroju i przeżyć: ważne są elementy tworzące "opowieść" lub sekwencję wrażeń (sceny widokowe, zakątki, symboliczne akcenty), a kompozycja bywa swobodniejsza niż w ogrodach ściśle geometrycznych. W praktyce rozpoznaje się go przez klimat założenia i sposób prowadzenia odbiorcy przez przestrzeń (wędrówka, zmienność, zaskoczenia), a nie przez jedną prostą regułę geometryczną.
Odpowiedź "wirydarzowy" jest błędna, jeśli rysunek nie przedstawia typowego, zamkniętego wnętrza ogrodowego z wyraźnym podziałem na kwatery i regularną geometrią, charakterystycznego dla klasztorów (dziedziniec-ogród). Wirydarz ma zwykle bardzo czytelny, uporządkowany schemat i wyraźne granice.
Odpowiedź "antyczny" bywa myląca, bo jest to określenie epoki kulturowej, a nie jednoznaczny, powszechnie stosowany w praktyce projektowej typ kompozycji ogrodu w takiej formie jak "wirydarz" czy "ogród sentymentalny". Bez dodatkowych kryteriów "antyczny" nie pozwala precyzyjnie sklasyfikować układu.
Odpowiedź "średniowieczny" również jest zbyt szeroka i zwykle dotyczy okresu historycznego, nie zaś jednego konkretnego schematu kompozycyjnego. W zadaniach egzaminacyjnych oczekuje się nazw, które jednoznacznie wskazują typ założenia po analizie rysunku.
Wskazówka do nauki: najpierw oceń, czy ogród jest zamknięty i regularny (to często prowadzi do wirydarza), czy raczej buduje nastrój i sekwencję wrażeń (to kieruje do ogrodu sentymentalnego). Dopiero potem rozważ określenia epokowe, które zwykle są mniej precyzyjne.
