Na rysunku rozpoznajemy urządzenie jako polerkę kozłową, ponieważ kluczowe są cechy konstrukcyjne, a nie sama informacja o tym, że element roboczy się obraca.
Co wskazuje na polerkę kozłową?
- Stacjonarny, masywny korpus (stojak) wyraźnie rozszerzający się ku dołowi, co zapewnia stabilność podczas pracy.
- Otwory montażowe w podstawie – typowe dla urządzeń mocowanych do podłoża.
- Poziome wrzeciono przechodzące przez obudowę łożyskową w górnej części korpusu.
- Dwie tarcze/szczotki na końcach wału, co umożliwia pracę z dwoma narzędziami (np. o różnych gradacjach lub do różnych materiałów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Rotacyjna – to określenie sposobu ruchu (obrót). Wiele polerek (w tym kozłowa) pracuje ruchem rotacyjnym, więc nie jest to nazwa rozróżniająca typ urządzenia w tym pytaniu.
- Obrotowa – w praktyce jest to bliskie synonimowi "rotacyjna", czyli również opis ruchu, a nie typu konstrukcyjnego. Nie identyfikuje jednoznacznie urządzenia widocznego na rysunku.
- Mimośrodowa – oznacza polerkę, w której tarcza wykonuje ruch oscylacyjny po torze eliptycznym (mimośrodowym). Takie urządzenia mają inną charakterystykę pracy i zwykle inną budowę głowicy/napędu niż klasyczna konstrukcja z prostym wrzecionem i tarczami na obu końcach.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach mieszają się nazwy "od ruchu" i nazwy "od budowy", najpierw ustal, czy pytanie dotyczy konstrukcji (tu: "kozłowa"), czy kinematyki (rotacyjna/mimośrodowa). W rysunkach technicznych bardzo często to właśnie forma podstawy i układ wrzeciona rozstrzygają o typie maszyny.
