W przenośnikach zgrzebłowych (PZ) jednym z kluczowych kryteriów podziału na klasy jest parametr konstrukcyjny, czyli przede wszystkim szerokość rynny (widoczna/odczytywana na przekroju poprzecznym trasy). Na przedstawionym rysunku technicznym zaznaczono wymiar 440 mm, co jednoznacznie wskazuje na przenośnik zaliczany do grupy lekkich (typowo spotykany jako PZ-440). Taki przenośnik ma rynnę o mniejszej szerokości niż konstrukcje ścianowe wysokowydajne i jest używany m.in. w wyrobiskach przygotowawczych oraz jako element ciągu odstawy w rejonie ściany.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "lekki"?
Bo wartość 440 mm mieści się w zakresie szerokości rynien charakterystycznych dla przenośników lekkich (rzędu 400–500 mm). W praktyce egzaminacyjnej to właśnie odczyt wymiaru rynny z rysunku i przyporządkowanie go do klasy jest testowaną umiejętnością.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Ścianowy" – to określenie wiąże się z pracą w ścianie i zwykle dotyczy konstrukcji cięższych, o znacznie większych szerokościach rynny niż 440 mm. Nie wynika bezpośrednio z podanego wymiaru.
- "Podścianowy" – opisuje miejsce zastosowania (odbiór urobku spod przenośnika ścianowego). Przenośnik podścianowy może być lekki, ale samo słowo "podścianowy" nie jest klasą konstrukcyjną wyznaczaną przez 440 mm.
- "Hamujący" – odnosi się do funkcji/rozwiązania eksploatacyjnego (hamowanie, zabezpieczenie przed cofaniem), a nie do typu przenośnika określanego szerokością rynny.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku pojawia się pojedynczy, czytelny wymiar rynny (tu: 440), najpierw klasyfikuj urządzenie wg tego parametru, a dopiero potem rozważaj jego możliwe zastosowanie w układzie odstawy.
