Omomierz strzałowy jest przyrządem przeznaczonym do kontroli obwodu strzałowego przed wykonaniem strzelania. W praktyce wykorzystuje się go do sprawdzenia ciągłości połączeń oraz do oszacowania rezystancji obwodu, co pomaga wykryć przerwy, słabe styki lub uszkodzenia przewodów i połączeń zapalników.
Odpowiedź "omomierz strzałowy" pasuje do sytuacji, gdy na rysunku widoczny jest typowy miernik/urządzenie testujące obwód (np. obudowa przyrządu z zaciskami lub przewodami pomiarowymi). W robocie strzałowej to istotny etap przygotowania: zanim dopuści się do odpalania, należy upewnić się, że obwód jest poprawnie zmontowany i nie ma przerw.
- "puszka strzałowa" jest elementem instalacji do łączenia/rozdzielania przewodów w sieci strzałowej. Nie jest to przyrząd pomiarowy; sama w sobie nie służy do sprawdzania rezystancji, tylko do organizacji połączeń.
- "ładownica" odnosi się do narzędzi/urządzeń używanych przy załadunku materiału wybuchowego do otworu strzałowego. To inny etap robót i inny typ wyposażenia niż przyrządy do kontroli obwodu.
- "zapalarka" (urządzenie odpalające) służy do zainicjowania strzelania. Z punktu widzenia funkcji różni się zasadniczo od omomierza: zapalarka dostarcza impuls/energię do odpalenia, natomiast omomierz jedynie testuje obwód w sposób kontrolny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pada rozróżnienie pomiędzy pomiarem a inicjacją, warto najpierw ustalić, czy obiekt "sprawdza" (pomiar) czy "odpala" (inicjacja). To często eliminuje typowe pomyłki między omomierzem strzałowym a zapalarką.
