Flotacja to proces wzbogacania, w którym wykorzystuje się różnice zwilżalności ziaren: cząstki hydrofobowe przyczepiają się do pęcherzyków powietrza i przechodzą do piany, a hydrofilowe pozostają w zawiesinie. W praktyce zakładów przeróbczych spotyka się różne konstrukcje aparatów, a ich rozpoznanie bywa sprawdzane na schematach.
Odpowiedź "kolumnowej" jest właściwa, gdy schemat przedstawia aparat o formie kolumny (wysoki, smukły zbiornik), z wyraźną strefą rozdziału i strefą piany oraz z doprowadzaniem powietrza w sposób typowy dla kolumn (często bez klasycznego układu mieszadło–wirnik). W kolumnie flotacyjnej dąży się do stabilnych warunków przepływu i skutecznego doczyszczania koncentratu w strefie piany.
Odpowiedź "mechanicznej" jest błędna, jeśli na schemacie nie widać charakterystycznego mieszadła/rotora i układu intensywnego mieszania w komorze. Maszyny mechaniczne bazują na energii mieszania i specyficznej geometrii komory.
Odpowiedź "hydraulicznej" nie pasuje, gdy schemat nie wskazuje rozwiązania, w którym kluczową rolę odgrywa napowietrzanie i dyspersja powietrza realizowana głównie przez układy hydrauliczne/przepływowe, a nie przez typową kolumnę.
Odpowiedź "pneumatycznej" jest nieprawidłowa, gdy schemat nie przedstawia aparatu, w którym zasadniczą cechą jest doprowadzanie powietrza i kontakt faz bez typowej dla kolumny strefy piany i geometrii wysokiego aparatu.
Na egzaminie warto nauczyć się rozpoznawać konstrukcje po cechach: kształt aparatu (kolumna vs komora), obecność elementów mieszających, sposób doprowadzania powietrza oraz układ odpływów produktu i piany.
