W instalacjach centralnego ogrzewania sposób rozprowadzenia czynnika grzejnego rozpoznaje się po tym, jak poprowadzone są przewody zasilania i powrotu oraz jaki element "rozdaje" przepływ do poszczególnych odbiorników.
Odpowiedź "grzejnikowym rozprowadzeniem czynnika grzejnego obiegami z rozdzielacza" jest właściwa dla układu, w którym zastosowano rozdzielacz (kolektor), a od niego prowadzone są oddzielne obiegi do poszczególnych grzejników (każdy obieg ma własną gałąź zasilającą i powrotną). Taki schemat jest typowy dla rozdziału kolektorowego: łatwiej wtedy regulować i odcinać pojedyncze obiegi, a hydraulika układu jest czytelna.
Odpowiedzi "podłogowym rozprowadzeniem czynnika grzejnego w systemie meandrowym" oraz "podłogowym rozprowadzeniem czynnika grzejnego w systemie ślimakowym" dotyczą ogrzewania podłogowego. W tych rozwiązaniach rozróżnia się sposób ułożenia pętli w posadzce (meander lub ślimak), co wiąże się z równomiernością temperatury powierzchni i przebiegiem zasilania/powrotu w pętli. To inny typ odbiornika ciepła niż grzejnik i na schematach występuje z inną symboliką niż grzejniki.
Odpowiedź "grzejnikowym rozprowadzeniem czynnika grzejnego z pionu za pomocą trójników" opisuje układ trójnikowy, gdzie od pionu wykonuje się odgałęzienia do kolejnych grzejników. W takim rozwiązaniu nie ma rozdzielacza obsługującego osobne obiegi; rozdział realizują trójniki i kolejne odgałęzienia.
Na egzaminie warto zapamiętać: rozdzielacz = osobne obiegi, a pion + trójniki = odgałęzienia po drodze. Dla podłogówki z kolei kluczowe są pojęcia "meander" i "ślimak", odnoszące się do geometrii pętli w podłodze.
