W urządzeniach wiertniczych układ linowy (wielokrążek) składa się z dwóch zespołów kół linowych:
- korony – bloku górnego, nieruchomego, zamocowanego w konstrukcji wieży,
- zblocza – bloku dolnego, ruchomego, połączonego z hakiem i przenoszącego obciążenie.
Konfigurację opisuje się notacją n × m, gdzie n to liczba kół w koronie, a m to liczba kół w zbloczu. To kluczowe: w zapisie zawsze najpierw podaje się blok górny, a dopiero potem dolny.
Na przedstawionym schemacie należy osobno policzyć koła w każdym z bloków: w koronie widoczne są 4 koła, a w zbloczu 3 koła. Lina jest przepleciona naprzemiennie przez koła obu bloków; jeden koniec jest zakotwiczony w punkcie stałym, a drugi prowadzi do bębna wciągarki. Zatem urządzenie ma system olinowania 4 × 3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 4 × 4 – wymagałoby 4 kół w zbloczu, a na schemacie są 3.
- 5 × 3 – wymagałoby 5 kół w koronie, a na schemacie są 4.
- 5 × 4 – nie zgadza się ani liczba kół w koronie, ani w zbloczu.
Wskazówka egzaminacyjna: nie licz "wszystkich kół razem" i nie myl zapisu z liczbą cięgien nośnych lub przełożeniem. Najpierw zidentyfikuj, który blok jest górny (korona), a który dolny (zblocze), a dopiero potem policz koła w każdym z nich.
