Poprawna odpowiedź to "ADSL", ponieważ w tej technologii dostęp do Internetu realizuje się po parze miedzianej z wykorzystaniem wydzielonego pasma częstotliwości przeznaczonego na dane. Typowym wyróżnikiem warstwy fizycznej ADSL jest przedstawianie modulacji jako wielonośnej: pasmo jest rozdzielane na wiele wąskich kanałów (nośnych), które mogą przenosić fragmenty strumienia danych. Dzięki temu możliwe jest jednoczesne korzystanie z usługi telefonicznej (pasmo głosu) oraz transmisji danych (wyższe częstotliwości).
Odpowiedź "ISDN typu PRA" jest niepoprawna, bo PRA opisuje dostęp ISDN oparty o kanały B i D oraz strukturę łączy cyfrowych, a nie schemat wielonośnej modulacji typowej dla dostępu szerokopasmowego po miedzi. W praktyce ISDN kojarzy się z inną organizacją transmisji (kanałowość), a nie z podziałem pasma na wiele wąskich nośnych dla danych.
Odpowiedź "ISDN typu BRA" również nie pasuje z tego samego powodu: BRA (dostęp podstawowy) to rozwiązanie usługowe/kanalizacyjne ISDN, a nie technologia szerokopasmowa DSL. Schemat modulacji pokazujący wiele nośnych i wyraźny podział pasma na zakresy jest znacznie bardziej charakterystyczny dla DSL niż dla ISDN.
Odpowiedź "analogowym telefonicznym" jest błędna, ponieważ klasyczna telefonia analogowa wykorzystuje zasadniczo pasmo głosu i nie jest opisywana jako system szerokopasmowy z wieloma równoległymi nośnymi dla danych. Jeśli rysunek sugeruje jednoczesny przesył głosu i danych z rozdziałem pasm, to wskazuje to na współdzielenie pary miedzianej przez usługę telefoniczną i DSL, a nie wyłącznie analog.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widzisz podział częstotliwości na pasmo głosu oraz "wyższe pasmo" dla danych, a do tego wiele wąskich składowych/nośnych, to najczęściej jest to technologia z rodziny DSL, w tym ADSL.
