Multiwibratory to układy przełączające, które w zależności od konstrukcji mają określoną liczbę stanów stabilnych (takich, w których mogą pozostawać bez dodatkowego wymuszenia) oraz sposób przechodzenia między stanami.
Multiwibrator astabilny nie ma stanów stabilnych. Oznacza to, że po włączeniu zasilania układ nie "zatrzymuje się" w jednym położeniu, tylko samoczynnie przełącza się naprzemiennie, zwykle z częstotliwością wyznaczaną przez elementy czasowe (np. rezystory i kondensatory w członie RC). W praktyce jest to prosty generator przebiegu prostokątnego lub impulsów, stosowany m.in. w migaczach, prostych generatorach taktujących i układach sygnalizacji.
Odpowiedź "bistabilnego" dotyczy układu z dwoma stanami stabilnymi (przerzutnik). Taki układ nie oscyluje sam z siebie: do zmiany stanu potrzebuje impulsu sterującego (np. wejścia SET/RESET albo impulsów zegarowych).
Odpowiedź "monostabilnego" odnosi się do układu z jednym stanem stabilnym i jednym nietrwałym. Po zadziałaniu impulsem wyzwalającym układ przechodzi na czas określony przez elementy czasowe do stanu nietrwałego, po czym wraca do stabilnego. To typowy "generator pojedynczego impulsu", a nie generator ciągły.
Odpowiedź "trój stabilnego" (częściej zapisywane jako "trójstabilnego") jest w dydaktyce i praktyce spotykana znacznie rzadziej; standardowy podział w podstawowych zadaniach egzaminacyjnych obejmuje układy: astabilne, monostabilne i bistabilne. Kluczem do poprawnego rozpoznania jest więc policzenie stanów stabilnych oraz sprawdzenie, czy układ ma mechanizm samowzbudnego przełączania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli układ ma generować przebieg bez zewnętrznego wyzwalania, szukaj sprzężenia zwrotnego i elementów czasowych, które powodują okresowe przełączanie — to najczęściej cecha układu astabilnego.
