Sprężarka łopatkowa należy do sprężarek wyporowych. Jej cechą rozpoznawczą jest wirnik z promieniowymi szczelinami, w których przesuwają się łopatki (dociskane np. siłą odśrodkową lub sprężynami). Wirnik pracuje w korpusie tak, że przestrzeń między wirnikiem a obudową zmienia się wzdłuż obwodu, co powoduje powstawanie komór roboczych o zmiennej objętości. Podczas obrotu komory najpierw zasysają gaz, a następnie go sprężają przez zmniejszanie objętości.
Dlatego odpowiedź "łopatkowej" pasuje do schematu wtedy, gdy rysunek pokazuje łopatki i charakterystyczny układ wirnika w obudowie.
- Odpowiedź "śrubowej" jest nieprawidłowa, ponieważ sprężarka śrubowa ma zwykle dwa współpracujące wirniki śrubowe (męski i żeński) o zazębiających się profilach. Na schematach rozpoznaje się ją po parze śrub, a nie po pojedynczym wirniku z łopatkami.
- Odpowiedź "diagonalnej" jest nieprawidłowa, bo sprężarka diagonalna (ukośna) to sprężarka przepływowa – elementem roboczym jest wirnik łopatkowy, ale sprężanie wynika z przyrostu energii strumienia, a nie z zamykania komór o malejącej objętości. Schematy takich maszyn częściej pokazują kanały przepływowe, kierownice i stopnie, a nie łopatki wysuwane w szczelinach wirnika.
- Odpowiedź "membranowej" jest nieprawidłowa, ponieważ w sprężarce membranowej kluczowym elementem jest membrana oddzielająca komorę sprężania od mechanizmu napędowego (ruch posuwisto-zwrotny). Na rysunku oczekuje się wtedy komory z membraną, zaworów ssących/tłocznych i układu napędu, a nie wirnika z łopatkami.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu typu sprężarki najpierw szukaj elementu roboczego (łopatki wysuwane, śruby, membrana, wirnik przepływowy). Dopiero potem dopasuj nazwę – to ogranicza pomyłki wynikające z podobnego kształtu obudów.
