Przekładnia hydrostatyczna jest częścią napędu hydraulicznego, w którym energia mechaniczna jest zamieniana na energię ciśnienia cieczy w pompie, przesyłana przewodami i ponownie zamieniana na energię mechaniczną w silniku hydraulicznym. To typowe rozwiązanie w maszynach robót ziemnych i drogowych, ponieważ umożliwia płynną regulację prędkości i momentu oraz wygodne sterowanie ruchem jazdy.
Odpowiedź "hydrostatyczną" jest poprawna, gdy schemat pokazuje zamknięty lub otwarty obieg hydrauliczny z elementami charakterystycznymi dla hydrostatyki (np. pompa o zmiennej wydajności/pojemności, silnik hydrauliczny, przewody wysokociśnieniowe, zawory sterujące). Kluczowe jest rozpoznanie, że przeniesienie mocy odbywa się przez ciśnienie cieczy i parę pompa–silnik.
Odpowiedź "hydrokinetyczną" jest błędna, gdyż przekładnia hydrokinetyczna (np. konwerter momentu) przenosi energię głównie dzięki zjawiskom dynamicznym przepływu cieczy w wirnikach (pompa–turbina–kierownica). Na schematach zwykle nie przedstawia się jej jako obiegu pompa–silnik hydrauliczny z przewodami wysokociśnieniowymi, tylko jako element typu sprzęgło/konwerter.
Odpowiedź "elektryczną" nie pasuje do układu, w którym widać typowe elementy hydrauliki siłowej. Przekładnia/napęd elektryczny wymagałby elementów toru elektrycznego (silnik elektryczny, falownik, połączenia elektryczne) i innej symboliki niż hydrauliczna.
Odpowiedź "planetarną" odnosi się do przekładni mechanicznej (koła zębate: koło słoneczne, satelity, jarzmo, pierścień). Jej schemat rozpoznaje się po zarysie stopnia przekładni i połączeniach mechanicznych, a nie po obiegu cieczy.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "na rysunku" najpierw nazwij widoczne elementy (pompa, silnik, przewody, zawory albo koła zębate), a dopiero potem wybierz typ przekładni. To ogranicza ryzyko pomylenia hydrostatyki z hydrokinetyką na podstawie samego brzmienia nazw.
