W generatorach sinusoidalnych kluczowe jest rozpoznanie: (1) jak zbudowany jest obwód częstotliwościowy (LC czy RC) oraz (2) w jaki sposób pobierane jest sprzężenie zwrotne potrzebne do podtrzymania drgań.
Odpowiedź "Hartleya" jest właściwa, gdy na schemacie widać generator LC, w którym sprzężenie realizuje dzielnik indukcyjny, czyli cewka z odczepem albo dwie cewki połączone tak, by tworzyć "podział" indukcyjności. Taki układ pozwala pobrać część napięcia z obwodu rezonansowego i zawrócić ją na wejście wzmacniacza w odpowiedniej fazie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Colpittsa": w generatorze Colpittsa charakterystyczny jest dzielnik pojemnościowy (zwykle dwa kondensatory w szeregu), z którego pobiera się sprzężenie. Jeśli w schemacie sprzężenie wynika z podziału indukcyjności (odczep cewki), to nie jest to Colpitts.
- "Meissnera": nazwa bywa wiązana z inną realizacją sprzężenia (często transformatorową/cewkową w odmiennej konfiguracji). Gdy schemat jednoznacznie pokazuje dzielnik indukcyjny typowy dla Hartleya, wybór Meissnera jest wynikiem mylenia nazw generatorów LC bez analizy topologii.
- "z mostkiem RC": generatory mostkowe RC (np. z mostkiem Wiena) pracują na elementach R i C jako selektywnych częstotliwościowo, bez obwodu rezonansowego LC. Jeśli na schemacie występują elementy L tworzące rezonans, to odpowiedź RC jest błędna.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy układ selekcji częstotliwości to LC czy RC. Potem sprawdź, czy sprzężenie pochodzi z odczepu cewki (Hartley) czy z podziału pojemności (Colpitts). To zwykle najszybsza droga do poprawnej identyfikacji.
