W zadaniach z kwalifikacji związanej z oceną stanu środowiska często sprawdza się umiejętność rozpoznania medium na podstawie schematu poboru próbek. Odpowiedź "gleby." jest poprawna, jeśli rysunek przedstawia układ charakterystyczny dla poboru próbek z gruntu, czyli z powierzchni terenu i/lub z określonych głębokości.
Dla gleby typowe jest, że:
- pobór odnosi się do warstw (np. warstwa powierzchniowa oraz głębsze poziomy),
- uwzględnia się siatkę punktów lub pobór z kilku miejsc i przygotowanie próbki zbiorczej,
- schemat bywa związany z obszarem (pole/plac/teren) i ma zapewnić reprezentatywność dla całej działki lub wydzielonej strefy.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych mediów, dla których schematy poboru wyglądają inaczej:
- "wody." – pobór próbek wód zwykle wiąże się z poborem z cieku/zbiornika w określonym punkcie i czasie, często z uwzględnieniem nurtu lub głębokości, ale bez typowego "profilu glebowego".
- "ścieków." – ścieki pobiera się często na dopływie/odpływie, w studzience, w kanale lub w punkcie kontrolnym; istotny jest też czas (próbki chwilowe/średniodobowe), co zwykle odróżnia schemat od glebowego.
- "powietrza." – pobór powietrza realizuje się przy użyciu czerpni/aspiratorów i odnosi do wysokości, przepływu, czasu poboru; schematy mają charakter stanowisk pomiarowych, a nie punktów w gruncie.
Wskazówka egzaminacyjna: analizując rysunek, szukaj elementów sugerujących warstwy/granice w gruncie albo rozkład punktów na powierzchni terenu. To najczęściej prowadzi do rozpoznania, że chodzi o pobór próbek gleby.
