Skrzynia biegów z przekładniami planetarnymi (epicyklicznymi) ma charakterystyczną budowę: w osi znajduje się koło centralne (tzw. "słoneczne"), wokół niego pracują satelity osadzone na jarzmie (nośniku), a całość współpracuje z kołem zębatym wewnętrznym (pierścieniowym). Na rysunkach technicznych lub schematach taki układ jest zwykle łatwy do rozpoznania dzięki temu, że elementy są współosiowe i "obiegowe", a satelity są rozmieszczone wokół koła centralnego.
Dlaczego to jest poprawna odpowiedź?
Przekładnie planetarne umożliwiają uzyskanie różnych przełożeń przy niewielkich gabarytach i często są stosowane w układach napędowych, gdzie liczy się kompaktowość i możliwość przenoszenia dużego momentu. Jeżeli na rysunku widać satelity oraz koło pierścieniowe, to wskazuje właśnie na rozwiązanie planetarne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "z kołami przesuwnymi" – skrzynia z kołami przesuwnymi ma inną cechę rozpoznawczą: zmiana przełożeń odbywa się przez przesuwanie kół zębatych po wałku i zazębianie ich z innymi kołami. Na rysunku oczekiwalibyśmy widoku wałków z kołami przesuwanymi osiowo, a nie układu "słońce–satelity–pierścień".
- "z przekładnią pasową" – przekładnia pasowa to napęd pasem (np. klinowym lub wielorowkowym), a nie skrzynia biegów oparta o koła zębate. Na rysunku byłyby widoczne koła pasowe i pas, a nie zestaw kół zębatych.
- "z przekładnią hydrokinetyczną" – przekładnia hydrokinetyczna (konwerter momentu) przenosi moment przez ciecz i ma elementy typu pompa–turbina–kierownica. To rozwiązanie z innej grupy niż typowe przekładnie zębate; na rysunku nie wygląda jak klasyczny zespół kół zębatych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się rozwiązania "pasowe" lub "hydrokinetyczne", a pytanie dotyczy skrzyni biegów z rysunku, najpierw sprawdź, czy widzisz elementy jednoznaczne dla kół zębatych (zęby, zazębienia, satelity). To pozwala odróżnić skrzynię zębatą od innych sposobów przeniesienia napędu.
