Pędnik cykloidalny Voitha-Schneidera to rozwiązanie, w którym kilka pionowo ustawionych łopat obraca się wokół osi pionowej, a jednocześnie zmienia kąt nastawienia w trakcie obrotu. Dzięki temu kierunek i wartość ciągu można płynnie zmieniać (także "w bok"), co jest szczególnie użyteczne na jednostkach o wysokich wymaganiach manewrowych.
Odpowiedź "śrubosterem Schottela." opisuje pędnik azymutalny (zwykle klasyczną śrubę w gondoli obracanej w poziomie). Choć funkcjonalnie również daje dużą manewrowość, jest to inna konstrukcja niż pędnik cykloidalny: ciąg powstaje jak w śrubie, a kierunek uzyskuje się przez obrót całego zespołu pędnego.
Odpowiedź "pędnikiem dziobowym z dyszą Korta." dotyczy typowego pędnika pomocniczego w tunelu (zwykle w części dziobowej) oraz elementu poprawiającego warunki opływu (dysza). Taki pędnik służy głównie do wspomagania manewrów portowych i nie jest standardowym głównym napędem jednostki w klasycznym ujęciu zadania rozpoznawczego.
Odpowiedź "śrubą nastawną." odnosi się do klasycznej śruby o zmiennym skoku, gdzie regulacja polega na zmianie kąta łopat śruby, ale sama zasada wytwarzania ciągu pozostaje śrubowa. Nie odpowiada to konstrukcji cykloidalnej, w której łopaty pracują w innej kinematyce.
W zadaniach z rysunkiem kluczowe jest wychwycenie cech rozpoznawczych: czy widać zespół z pionowymi łopatami (cykloidalny), gondolę z jedną śrubą (azymutalny), tunel poprzeczny w dziobie (dziobowy) czy klasyczną śrubę na wale (śruba nastawna). Ta analiza prowadzi do wyboru pędnika Voitha-Schneidera.
