W suchym doku statek musi być podparty tak, aby bezpiecznie przenieść ciężar kadłuba na podbudowy oraz ustabilizować jednostkę w położeniu pionowym i poprzecznym. W praktyce stosuje się różne typy podpór, zależnie od miejsca kontaktu z kadłubem.
Odpowiedź "podpory obłowe." jest poprawna, ponieważ podpory obłowe są przeznaczone do podparcia kadłuba w rejonie obła, czyli w strefie przejścia dna w burtę. Ten obszar ma charakterystyczną geometrię (krzywiznę) i często wymaga odrębnego rodzaju podparcia niż podparcie bezpośrednio pod stępką. Na rysunkach technologicznych dokowania podpory obłowe są zwykle lokalizowane bliżej boków kadłuba niż podpory stępkowe, ale nie na samej burcie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "podpory stępkowe." – dotyczą podparcia w osi statku, pod stępką/na linii kilowej. Jeśli oznaczenie wskazuje elementy ustawione w strefie obła, nie jest to podpora stępkowa.
- "podpory boczne." – nazwa sugeruje podparcie burtowe (boczne), a więc stabilizację kadłuba poprzez docisk/oporowanie na burtach. To inna funkcja i inne miejsce pracy niż w rejonie obła.
- "kozły rufowe." – odnoszą się do podpór/kozłów w rejonie rufy, a więc lokalizacji wzdłużnej na końcu kadłuba. Jeżeli na rysunku oznaczono elementy typowe dla podbudów przy oble, nie będą to kozły rufowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się wybór między "stępkowe", "obłowe" i "boczne", najpierw określ miejsce kontaktu (stępka – oś, obło – przejście dna w burtę, burta – bok), a dopiero potem dopasuj nazwę podpory.
