W teście ze szklanym sprawdzianem interferencyjnym obserwuje się prążki interferencyjne powstające w cienkiej warstwie powietrza (lub kontaktowo) między sprawdzianem a badaną powierzchnią. Geometria prążków niesie informację o kształcie powierzchni, a lokalne zniekształcenia prążków pozwalają wykryć wady miejscowe.
Odpowiedź "Płaska z rysą." jest właściwa, gdy prążki wskazują na zasadniczo płaską powierzchnię (brak cech typowych dla stałej krzywizny), natomiast w jednym miejscu widać charakterystyczne, ostre zakłócenie lub przerwanie przebiegu prążków. Takie zaburzenie ma zwykle charakter lokalny i jest zgodne z obecnością rysy (uszkodzenia powierzchni), a nie z błędem kształtu całej powierzchni.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Sferyczna z błędem owalizacji." – wada globalna tego typu dawałaby regularne cechy wynikające z krzywizny oraz niesymetryczne odchylenia w dwóch prostopadłych kierunkach (astygmatyzm/owalizacja). Nie jest to defekt punktowy lub liniowy ograniczony do wąskiego obszaru.
- "Cylindryczna z błędem promienia." – powierzchnia cylindryczna powoduje inne ułożenie prążków (związane z krzywizną w jednym kierunku), a błąd promienia objawia się zmianą ich gęstości/krzywizny w sposób ciągły na większym obszarze. To nie odpowiada pojedynczemu, ostrému zakłóceniu typowemu dla rysy.
- "Płaska z załamanymi krawędziami." – załamane krawędzie są wadą zlokalizowaną przy brzegu elementu i zwykle wpływają na obraz prążków przede wszystkim w strefie brzegowej (systematyczne "załamanie" prążków przy krawędzi), a nie jako pojedyncza wada na powierzchni roboczej.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy wzór prążków opisuje wadę globalną (kształt: płaska/sferyczna/cylindryczna), a dopiero potem szukaj wad miejscowych (rysy, wżery), bo te zwykle objawiają się gwałtownym, lokalnym zaburzeniem ciągłości prążków.
