Umocnienie skarpy stożka nasypu dobiera się tak, aby ograniczyć erozję i zsuwanie się materiału po pochyleniu. Rozwiązanie określone jako geokrata (geocell) ma postać przestrzennej, komórkowej "plastra miodu". Po rozłożeniu i zakotwieniu na skarpie wypełnia się ją gruntem, kruszywem lub mieszanką z humusem. Dzięki temu materiał wypełniający jest zamknięty w komórkach, co zwiększa stateczność warstwy, poprawia odporność na spływ powierzchniowy i ułatwia utrzymanie profilu skarpy.
Odpowiedź "gabionów" nie pasuje, gdyż gabiony to kosze z siatki drucianej (zwykle prostopadłościenne lub materacowe) wypełnione kamieniem; ich cechą rozpoznawczą są wyraźne kosze/segmenty i kamienne wypełnienie. Odpowiedź "płyt ażurowych" dotyczy prefabrykowanych elementów (betonowych lub podobnych) układanych na podłożu; rozpoznaje się je po powtarzalnych płytach i otworach, a nie po elastycznej strukturze komórkowej. Odpowiedź "darniowania w kratę" opisuje umocnienie biologiczne (trawa/darń) prowadzone w układzie kraty; jest to inna technologia, zwykle stosowana przy mniejszych obciążeniach i przy założeniu rozwoju roślinności.
Na egzaminie warto zwrócić uwagę na cechy odróżniające: w geokracie kluczowe są komórki 3D i wypełnienie, w gabionach kosze z drutu i kamień, w płytach ażurowych sztywne prefabrykaty, a w darniowaniu roślinna okrywa. Takie porównanie pomaga uniknąć pomyłek wynikających z podobieństwa słowa "krata" w kilku rozwiązaniach.
