KWALIFIKACJA DRM5 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 34.
Na rysunku przedstawiono węzeł
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek węzła okrętkowego, co jest zgodne z podanym pytaniem egzaminacyjnym.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Węzeł okrętkowy rozpoznaje się po charakterystycznym "okręceniu" (oplocie) końcówki wokół drugiej części wiązania, co daje efekt stabilnego zabezpieczenia. Warianty pętlicowe tworzą wyraźną pętlę, a wersje podwójne lub wzmocnione mają dodatkowe przełożenia widoczne na rysunku.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu trzeba rozpoznać typ węzła przedstawionego na rysunku. Węzeł okrętkowy charakteryzuje się tym, że jedna część (końcówka) wykonuje wyraźny oplot/okręcenie wokół drugiej, a następnie zostaje zablokowana przełożeniem. Dzięki temu taki węzeł działa jak praktyczne zabezpieczenie końcówki i ogranicza samoczynne luzowanie.

Odpowiedź "pętlicowy" jest niepoprawna, jeśli na rysunku nie widać dominującej pętli jako podstawowego elementu konstrukcji. Węzły pętlicowe rozpoznaje się przede wszystkim po wyraźnie uformowanej pętli, która jest istotą wiązania (np. do zaczepienia lub przełożenia).

Odpowiedź "podwójny pętlicowy" jest błędna w sytuacji, gdy na rysunku nie ma powtórzonej (zdublowanej) pętli lub dodatkowego przełożenia typowego dla wersji "podwójnej". Uczniowie często mylą "podwójny" z "mocniejszy", ale w zadaniach z rozpoznawania chodzi o konkretne, widoczne na schemacie dodatkowe owinięcie/przełożenie.

Odpowiedź "podwójnie wzmocniony" również nie pasuje, jeśli rysunek nie pokazuje dwóch dodatkowych zabezpieczeń (np. kolejnych oplotów lub dodatkowych przejść końcówki), które zwiększają tarcie i blokowanie. Określenie "wzmocniony" sugeruje modyfikację konstrukcji węzła, a nie tylko jego podstawowy typ.

W praktyce tapicerskiej kluczowe jest nie tylko nazwanie węzła, ale też rozumienie, co w nim blokuje: pętla, oplot, czy dodatkowe przełożenia. Do nauki warto porównywać węzły na rzeczywistym sznurku/nici i sprawdzać, jak zachowują się po dociągnięciu oraz po wielokrotnym obciążeniu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Węzeł okrętkowy to wiązanie, w którym końcówka wykonuje oplot (okręcenie) wokół drugiej części, co zwiększa tarcie i blokuje przesuw. Stosuje się go do zabezpieczania końców nici lub sznurka, gdy ma się nie rozwiązywać podczas pracy.
Węzeł okrętkowy rozpoznasz po dominującym oplocie/okręceniu jednej części wokół drugiej. Węzeł pętlicowy ma wyraźną pętlę jako główny element konstrukcji. Na rysunku warto śledzić przebieg końcówki i liczbę przełożeń.
Bo oba określenia kojarzą się z "mocniejszym" wiązaniem. W zadaniach rozpoznawczych "podwójny" zwykle oznacza powtórzenie konkretnego przełożenia (dodatkową pętlę/owinięcie), a "wzmocniony" sugeruje dodatkowe zabezpieczenia. Trzeba patrzeć na liczbę przejść na schemacie.
Najczęstsze błędy to patrzenie tylko na ogólny kształt zamiast na przebieg końcówki oraz pomijanie liczby przełożeń. Uczniowie często ignorują, gdzie końcówka wychodzi i jak "blokuje" węzeł. Pomaga rysowanie strzałek na schemacie i liczenie owinięć.
Najskuteczniej: wykonuj każdy węzeł na sznurku i porównuj z rysunkami. Zrób własną kartę: nazwa + zdjęcie/rysunek + cecha rozpoznawcza (pętla, oplot, dodatkowe przełożenie). Potem trenuj szybkie dopasowanie: "po czym poznaję ten węzeł?".
Pewne wiązanie jest potrzebne, gdy w trakcie pracy występuje dociąganie, tarcie lub cykliczne obciążenia (np. podczas przeszyć, napinania elementów, tymczasowego mocowania). Węzeł powinien wtedy ograniczać luzowanie i nie przesuwać się po materiale.
"Podwójny" zwykle oznacza, że charakterystyczny ruch konstrukcyjny węzła (np. przełożenie końcówki lub owinięcie) został wykonany dwa razy. Na rysunku widać wtedy dodatkową "warstwę" przejść. To nie jest ogólne hasło "mocniejszy", tylko konkretna cecha budowy.
Zaciśnij węzeł tak samo jak w realnej pracy, a potem kilkukrotnie obciąż i poluzuj (symulacja pracy materiału). Jeśli po kilku cyklach węzeł "pełznie" i traci napięcie, jest podatny na rozwiązywanie. Wiązania z większym tarciem (oplotem) zwykle trzymają lepiej.
Bo egzamin sprawdza dopasowanie nazwy do konkretnej konstrukcji na schemacie. Sama nazwa bez umiejętności prześledzenia przebiegu końcówki prowadzi do zgadywania. Warto umieć opisać węzeł własnymi słowami: czy jest pętla, oplot, ile przełożeń i gdzie jest blokada.
Najpierw znajdź końcówkę roboczą i śledź jej drogę: ile razy owija, gdzie przechodzi pod/nad inną częścią, gdzie wychodzi. Potem porównaj to z cechą kluczową nazw: pętla vs oplot vs dodatkowe przełożenia. Unikniesz wyboru po samym "wyglądzie ogólnym".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że węzeł okrętkowy rozpoznaje się po charakterystycznym "okręceniu" (oplocie) końcówki wokół drugiej części wiązania, co daje efekt stabilnego zabezpieczenia.

Materiały:

  • Ilustrowane atlasy węzłów (część dotycząca węzłów do prac ręcznych)
  • Materiały dydaktyczne do zajęć z technologii wyrobów tapicerowanych (dział: łączenie i mocowanie)
  • Ćwiczenia praktyczne: wykonanie węzłów na sznurku i nici oraz porównanie ich zachowania po obciążeniu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego