Ścieki drogowe są elementami odwodnienia liniowego wykonywanymi wzdłuż krawędzi jezdni, aby zbierać i odprowadzać wodę opadową z nawierzchni. W praktyce rozpoznaje się je głównie po kształcie przekroju poprzecznego, bo to on determinuje sposób spływu wody.
Ściek trójkątny ma przekrój zbliżony do trójkąta prostokątnego: od strony jezdni jest płaska powierzchnia nachylona (spadek), a od strony zewnętrznej występuje pionowa ścianka. Nie ma wyraźnej wklęsłości ani zaokrąglonego dna. Na rysunku/zdjęciu widać właśnie taki uformowany klin betonu przy krawędzi nawierzchni, wykonywany monolitycznie i wykańczany ręcznie (np. pacą) po przejściu układarki w szalunku ślizgowym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Ściek korytkowy ma przekrój wklęsły jak rynna/niecka, zwykle z wyraźnym zagłębieniem i dnem (często zaokrąglonym). Gdyby to był ściek korytkowy, widoczne byłoby "koryto", a nie płaska pochylnia zakończona pionową ścianką.
- Krawężnik betonowy to element oddzielający jezdnię od chodnika/pobocza, typowo ma część wystającą pionowo ponad poziom jezdni i inny sposób osadzenia. Nie jest to zasadniczo element zbierający wodę w formie klina ze spadkiem.
- Opornik betonowy pełni rolę elementu oporowego/fundamentowego pod krawężnik lub obrzeże. Zwykle nie jest formowany jako odkryta, spadkowa powierzchnia do prowadzenia wody; jego funkcja jest konstrukcyjna, a nie odwodnieniowa.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozróżnianiu ścieków zawsze szukaj dwóch cech: (1) czy przekrój jest płaski i spadkowy (trójkątny), czy wklęsły (korytkowy), oraz (2) czy występuje pionowa ścianka od strony zewnętrznej. To najszybciej prowadzi do poprawnej odpowiedzi.
