W przedstawionej sytuacji mierzona jest prędkość obrotowa wału silnika. Kluczową informacją jest sposób "pobrania" ruchu obrotowego: widać końcówkę (stożkową, gumową) przyrządu dociśniętą bezpośrednio do czoła wału. Oznacza to, że ruch obrotowy wału jest przekazywany mechanicznie do tachometru kontaktowego, a następnie przetwarzany i wyświetlany na ekranie LCD.
Dlaczego poprawna jest metoda mechaniczna?
Metoda mechaniczna to pomiar kontaktowy: końcówka pomiarowa styka się z wirującym elementem, a prędkość obrotowa jest przenoszona na element pomiarowy tachometru. W praktyce wymaga to dostępu do wału oraz stabilnego, osiowego docisku, aby ograniczyć poślizg.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Metoda optyczna – wykorzystuje czujnik fotoelektryczny i zwykle znacznik (np. odblaskowy) na elemencie wirującym. Pomiar jest bezkontaktowy; nie dociska się końcówki do wału.
- Metoda stroboskopowa – polega na doborze częstotliwości błysków światła tak, by obraz wirującego elementu wydawał się "stać". To także podejście bezkontaktowe i nie wymaga mechanicznego sprzężenia z wałem.
- Metoda elektromagnetyczna – opiera się na czujniku indukcyjnym lub Halla, który zlicza impulsy wynikające ze zmian pola (np. zęby koła, wypustki, magnes). Również jest bezkontaktowa; czujnik pracuje w niewielkiej odległości od elementu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz końcówkę pomiarową dotykającą wału lub rolkę dociskaną do obracającej się powierzchni, najczęściej jest to metoda mechaniczna (tachometr kontaktowy). Jeśli jest laser/znacznik/światło lub czujnik zbliżeniowy – rozważ metody bezkontaktowe.
