Niwelator kodowy (często nazywany też elektronicznym) służy do niwelacji, ale odczyt przewyższeń realizuje w sposób zautomatyzowany: instrument "czyta" wzór (kod) na specjalnej łacie i wyświetla wynik na ekranie. Charakterystyczną cechą rozpoznawczą w zadaniach egzaminacyjnych bywa właśnie wyświetlacz oraz elementy obsługi elektronicznej (np. przyciski funkcyjne), ponieważ wynik pomiaru jest prezentowany cyfrowo.
Odpowiedź "kodowego" jest zatem poprawna, jeśli na rysunku pokazano typowy panel/ekran niwelatora przeznaczonego do współpracy z łatą kodową. W praktyce ma to znaczenie organizacyjne: do takiego instrumentu dobiera się inną łatę niż do klasycznego odczytu kresek w lunecie.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych rozwiązań. "optycznego" sugeruje instrument, w którym odczyt wykonuje się wzrokowo w lunecie na łacie z podziałem (bez automatycznego "czytania" kodu), a wyświetlacz nie jest jego kluczową cechą identyfikacyjną. "laserowego" i "rotacyjnego" kojarzą się z niwelatorami/poziomicami laserowymi stosowanymi do wyznaczania płaszczyzn laserem; nawet jeśli mają wskaźniki lub panele, zasada działania i typowe zastosowania są inne niż w niwelacji z łatą kodową.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się wyświetlacz oraz kontekst niwelacji, warto skojarzyć to z automatycznym odczytem na łacie kodowej. Zawsze jednak należy odróżnić "ekran do prezentacji wyniku" od elementów typowych dla laserów budowlanych (np. głowica emitująca wiązkę i detektor), bo podobieństwo nazewnictwa bywa źródłem pomyłek.
