Wykres zależności Cz(α) opisuje, jak rośnie nośność skrzydła wraz ze wzrostem kąta natarcia. Dla "profilu gładkiego" (konfiguracja wyjściowa) charakterystyka jest punktem odniesienia: do pewnego α Cz rośnie prawie liniowo, a następnie zbliża się do maksimum (Czmax) i po przekroczeniu kąta krytycznego następuje przeciągnięcie.
Urządzenia wysokonośne zmieniają kształt profilu i/lub opływ, przez co modyfikują przebieg charakterystyki. Wychylenie klap tylnych (klap spływowych) zwiększa krzywiznę profilu oraz efektywnie zwiększa kąt ugięcia strugi, co typowo daje:
- większy Cz przy tym samym α (krzywa "idzie wyżej" od profilu gładkiego),
- wzrost Czmax (możliwość uzyskania większej maksymalnej nośności),
- często zmianę kąta wystąpienia przeciągnięcia (w zależności od typu klapy i zakresu wychylenia).
Dlatego, jeśli na rysunku krzywa oznaczona jako "2" przedstawia wyraźny wzrost nośności w porównaniu z "3", najbardziej typowym wyjaśnieniem jest właśnie konfiguracja z klapami tylnymi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Wychylenie slotów (szczeliny na krawędzi natarcia) przede wszystkim opóźnia oderwanie strug na górnej powierzchni i poprawia zachowanie przy dużych α; jego "podpis" na wykresie bywa silniejszym przesunięciem w obszarze bliskim przeciągnięcia niż równomiernym podniesieniem Cz w całym zakresie. Wychylenie klap przednichz dla klap spływowych. Wychylenie hamulców aerodynamicznychz, a nie jego wzrost względem profilu gładkiego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy rozpoznania "która krzywa odpowiada jakiej konfiguracji", szukaj najpierw ogólnego kierunku zmiany (Cz rośnie czy maleje), a dopiero potem analizuj zachowanie przy dużych α i położenie Czmax.
