W odlewnictwie rozróżnia się wiele metod wytwarzania odlewów, a jedną z kluczowych umiejętności jest rozpoznanie procesu po schemacie. Odlewanie odśrodkowe polega na tym, że forma (zwykle trwała, metalowa) obraca się, a ciekły metal pod wpływem siły odśrodkowej jest dociskany do ścianek wnęki formy. Taki sposób wypełniania jest charakterystyczny zwłaszcza dla odlewów o kształtach osiowo-symetrycznych.
Odpowiedź "odśrodkowego" jest poprawna, ponieważ sednem tej metody jest wykorzystanie ruchu obrotowego formy i działania siły odśrodkowej do uformowania odlewu oraz zagęszczenia metalu przy ściankach.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych mechanizmów wypełniania formy:
- "kokilowego" – odlewanie do kokili oznacza użycie trwałej (metalowej) formy, ale bez konieczności wirowania; metal wypełnia wnękę głównie grawitacyjnie (lub wspomagany innymi rozwiązaniami), więc schemat z ruchem obrotowym nie pasuje do tej metody.
- "ciśnieniowego" – w tej metodzie ciekły metal jest wtłaczany do formy pod ciśnieniem (typowo w maszynie ciśnieniowej). Kluczowym wyróżnikiem jest układ wtryskowy/tłok i szybkie wypełnianie, a nie obrót formy.
- "ciągłego" – odlewanie ciągłe dotyczy wytwarzania pasma/kształtownika w sposób nieprzerwany z krystalizatorem i wyciąganiem zestalonego metalu. Nie jest to schemat pojedynczego odlewu w obracającej się formie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widzisz obrót formy oraz ideę "dociskania metalu do ścian", najczęściej chodzi o odlewanie odśrodkowe. Gdy pojawia się tłok/wtrysk – rozważ odlewanie ciśnieniowe, a gdy jest ciągłe wyciąganie produktu – odlewanie ciągłe.
