Zbiornik wlewowy jest częścią układu wlewowego, której zadaniem jest przyjęcie ciekłego metalu z kadzi/łyżki i skierowanie go do dalszych odcinków układu (np. wlewu głównego). W praktyce rozpoznawanie typu zbiornika na rysunku opiera się na analizie jego zarysu i przekroju: czy przypomina czaszę (misę), lejek, stożek czy klin.
Odpowiedź "czaszowy" jest właściwa, gdy na rysunku widoczny jest kształt zbliżony do miseczki/czaszy: szeroka część górna i zaokrąglone lub łagodnie wyprofilowane ścianki tworzące zagłębienie, w którym metal może się na chwilę "uspokoić" przed wejściem do kanału. W takim rozwiązaniu zwykle dąży się do tego, aby napływ metalu był możliwie stabilny, co w wielu technologiach ogranicza ryzyko zawirowań, rozchlapywania i wtórnego napowietrzania strugi.
- "lejkowy" bywa mylony z czaszowym, bo oba warianty mają rozszerzenie u góry. Lejek jest jednak zwykle bardziej wyraźnie zwężający się do wlewu, o kształcie "trąbki", co na rysunku daje inne proporcje i charakter ścian.
- "stożkowy" sugeruje bryłę stożka (regularne zwężanie i prosta generatrysa). Jeśli na rysunku widoczne są łuki/wyoblenia typowe dla czaszy, określenie stożkowy nie pasuje.
- "klinowy" oznacza kształt zbliżony do klina (asymetryczny lub o ostrzejszych krawędziach/przejściach), spotykany w innych rozwiązaniach konstrukcyjnych; nie odpowiada formie miseczkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach "na rysunku" nie opieraj się na pierwszym skojarzeniu nazwy, tylko porównaj: czy przekrój ma charakter misy (czaszowy), trąbki (lejkowy), regularnego stożka (stożkowy), czy klina (klinowy). To zwykle wystarcza do jednoznacznego wyboru.
