W przekroju poprzecznym drogi rozróżnia się kilka pojęć, które są ze sobą powiązane, ale nie są tożsame. Poprawna odpowiedź "koronę drogi" dotyczy górnej, użytkowej strefy drogi, czyli tej części, na której odbywa się ruch i która stanowi "zwieńczenie" konstrukcji. W ujęciu praktycznym korona obejmuje zwykle jezdnię oraz elementy przyległe (np. pobocza), zależnie od przyjętej definicji w danym opracowaniu.
Odpowiedź "jezdnię" jest kusząca, bo to najbardziej rozpoznawalny element drogi. Jest ona jednak tylko fragmentem korony (częścią przeznaczoną bezpośrednio do ruchu pojazdów). Jeżeli na rysunku oznaczono szerszy obszar niż sama jezdnia, wybór "jezdnia" zawęża znaczenie i prowadzi do błędu.
Odpowiedź "korpus drogi" odnosi się do konstrukcji ziemnej (nasypu lub wykopu) wraz z ukształtowaniem, na którym spoczywa nawierzchnia. To pojęcie jest zwykle szersze i "głębsze" niż korona, bo obejmuje całą bryłę robót ziemnych, a nie tylko górną część użytkową.
Odpowiedź "koryto ziemne" dotyczy etapu robót ziemnych polegającego na wykonaniu koryta pod warstwy konstrukcyjne nawierzchni (czyli wykopu/wybrania gruntu w określonym zakresie). To element związany z przygotowaniem podłoża, a nie z wyznaczeniem górnej części drogi.
Wskazówka egzaminacyjna: aby nie mylić pojęć, warto zapamiętać relację część–całość: jezdnia jest częścią korony, a korona "leży" na korpusie robót ziemnych. Gdy zadanie odwołuje się do rysunku, kluczowe jest ustalenie, czy oznaczenie obejmuje tylko pas ruchu, czy również obszary przyległe.
