W schematycznych rysunkach fryzur stosuje się umowne oznaczenia, aby w czytelny sposób przekazać konstrukcję projektu: przebieg konturów, kierunki prowadzenia pasm, a także linie pomocnicze wykorzystywane w planowaniu strzyżenia i modelowania.
Odpowiedź "linię konturu wewnętrznego." jest właściwa, ponieważ pogrubienie na schemacie najczęściej ma funkcję wyróżnienia ważnej granicy wewnątrz bryły fryzury. Kontur wewnętrzny pomaga odczytać, gdzie w rysunku przebiega wewnętrzna krawędź/załamanie formy lub granica między partiami ułożenia włosów. To kluczowa informacja projektowa, dlatego bywa celowo podkreślana.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "linię bazową." Linia bazowa to linia odniesienia używana w projektowaniu/strzyżeniu (np. do utrzymania długości lub wyznaczenia kierunku prowadzenia). Na schematach może być zaznaczana, ale nie jest to regułą, że będzie wyróżniana pogrubieniem; częściej jest to linia pomocnicza, a nie konturowa.
- "linie konturu zewnętrznego." Kontur zewnętrzny to obrys całej fryzury widoczny "na zewnątrz". Na wielu rysunkach jest on czytelny już samym przebiegiem obrysu i nie wymaga dodatkowego pogrubiania, a ponadto w odpowiedzi pojawia się liczba mnoga, co utrudnia dopasowanie do sytuacji, gdy pogrubiono jedną linię.
- "linię profilu." Linia profilu odnosi się do ujęcia bocznego i charakterystycznego zarysu głowy/fryzury. W schematach profilu nie musi być wyróżniona pogrubieniem; profil jest raczej sposobem prezentacji rysunku niż pojedynczą linią konstrukcyjną do podkreślenia.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na rysunku zaznaczono" najpierw określ, czy pogrubiona linia jest obrysem zewnętrznym, czy przebiega wewnątrz bryły fryzury. Jeśli biegnie w środku formy, zwykle dotyczy konturu wewnętrznego lub podziału konstrukcyjnego, a nie linii bazowej.
