W zasilaczu stabilizowanym napięcie wyjściowe jest utrzymywane na zadanym poziomie mimo zmian prądu obciążenia (w granicach dopuszczalnej pracy). Na wykresie objawia się to odcinkiem, w którym napięcie zmienia się nieznacznie, choć obciążenie rośnie.
Jeżeli zasilacz ma układ ograniczający prąd obciążenia, to po osiągnięciu pewnej wartości prądu nie pozwala on na dalszy wzrost prądu. W praktyce oznacza to, że przy dalszym "dociążaniu" (lub nawet zwarciu) prąd pozostaje ograniczony, natomiast napięcie wyjściowe spada. Takie zachowanie jest typowym zabezpieczeniem i ułatwia bezpieczne testowanie urządzeń w serwisie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "wzmacniacza napięciowego" – wzmacniacz opisuje się zwykle zależnością wyjścia od sygnału wejściowego (wzmocnienie, pasmo, zniekształcenia), a nie charakterystyką obciążeniową źródła z wyraźnym ograniczeniem prądu.
- "zasilacza niestabilizowanego" – w takim zasilaczu napięcie wyjściowe wyraźnie spada wraz ze wzrostem prądu obciążenia (duża "miękkość" źródła), bez kontrolowanego progu i obszaru ograniczania prądu.
- "ogranicznika napięcia" – ogranicznik napięcia utrzymuje napięcie poniżej pewnego progu (np. przez klamrowanie), a kluczową cechą byłby próg napięciowy; tu istotą jest ograniczenie prądu przy przeciążeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na wykresie dwóch cech jednocześnie: (1) odcinka stabilizacji napięcia oraz (2) wyraźnego "złamania", po którym prąd przestaje rosnąć lub rośnie znacznie wolniej – to typowy ślad działania ogranicznika prądowego.
