W tego typu zadaniu kluczowe jest poprawne wykonanie bilansu masowego dla układu technologicznego przedstawionego na schemacie blokowym. Najpierw należy ustalić granicę bilansowania (czy bilans dotyczy tylko pieca elektrycznego, czy także węzłów oczyszczania, skraplania i odbioru produktu). Następnie z diagramu odczytuje się wszystkie strumienie masowe wchodzące i wychodzące z tej granicy.
Masa otrzymanego fosforu obliczana jest jako część bilansu wyjściowego: w uproszczeniu jest to masa składnika fosforowego, który po przejściu procesu nie trafia do odpadów ani produktów ubocznych, tylko do strumienia produktu. W praktyce oznacza to konieczność:
- zsumowania dopływów związanych z surowcem zawierającym fosfor (ruda/koncentrat apatytowy i ewentualne dodatki),
- uwzględnienia, że nie cała ilość fosforu z surowca przechodzi do produktu (część może pozostać w żużlu lub pojawić się w innych strumieniach),
- sprawdzenia zgodności jednostek (kg/Mg, % masowe) i tego, czy wartości dotyczą mas całkowitych, czy strumieni dla danego okresu,
- uwzględnienia strat i rozdziału na produkty uboczne, jeśli są pokazane na schemacie.
Odpowiedź "1000 kg" jest poprawna, ponieważ po podstawieniu danych odczytanych ze schematu do równania bilansowego otrzymuje się właśnie taką masę produktu głównego. Pozostałe propozycje są typowe dla błędów rachunkowych: wynik zbyt duży może oznaczać pominięcie strat/strumieni ubocznych albo złą interpretację procentów i przeliczeń; wynik bliski, ale inny, często wynika z pomylenia granicy bilansu lub niedoliczenia jednego z odpływów.
Na egzaminie warto przyjąć nawyk: (1) wypisać wszystkie strumienie wejścia/wyjścia, (2) zaznaczyć, które zawierają fosfor, (3) dopiero potem wykonać obliczenia. To ogranicza ryzyko przeoczenia elementu schematu i wyboru pozornie "ładnej" liczby.
