KWALIFIKACJA CHM4 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 26.
Na schemacie przedstawiającym sposób pobierania hodowli do badań ze skosu agarowego literą D oznaczono
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek, który pokazuje różne etapy procesu pobierania hodowli do badań ze skosu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na schemacie pobierania hodowli ze skosu agarowego litera D wskazuje etap właściwego pobrania materiału z powierzchni skosu (nabraniu inokulum na ezy).
Pozostałe odpowiedzi dotyczą czynności aseptycznych przy palniku (wyjaławianie ezy, opalanie brzegu, zamykanie), ale nie oznaczają samego pobrania materiału.

Pełne wyjaśnienie:

W pracy z hodowlą na skosie agarowym rozróżnia się dwie grupy czynności: (1) czynności aseptyczne, które mają ograniczyć ryzyko zanieczyszczenia (kontaminacji) oraz (2) czynność zasadniczą, czyli pobranie materiału (inokulum) z hodowli.

Odpowiedź "pobieranie materiału." jest poprawna, ponieważ opisuje etap, w którym eza (lub inny jałowy przyrząd) dotyka powierzchni skosu i nabiera niewielką ilość hodowli do dalszych badań lub przeszczepienia. To jest cel całej procedury przedstawianej na schemacie.

Pozostałe odpowiedzi są typowymi elementami techniki aseptycznej, ale nie są tożsame z pobraniem materiału:

  • "opalanie brzegu probówki." – to działanie ma na celu wytworzenie bariery termicznej i zmniejszenie ryzyka wprowadzenia zanieczyszczeń podczas otwierania probówki; nie oznacza jednak nabrania hodowli.
  • "jałowienie ezy w płomieniu." – to etap przygotowawczy (sterylizacja narzędzia), wykonywany przed pobraniem i zwykle także po pobraniu; sama sterylizacja nie jest pobraniem materiału ze skosu.
  • "zamykanie probówki przy palniku." – to etap końcowy/przejściowy zapewniający aseptykę; dotyczy organizacji pracy w strefie płomienia, a nie kontaktu ezy z hodowlą.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się zarówno czynności "okołopalnikowe" (wyjaławianie, opalanie, zamykanie), jak i czynność "merytoryczna" (pobranie), to pytanie zwykle sprawdza umiejętność odróżnienia celu procedury od działań zabezpieczających.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Skos agarowy to podłoże stałe zestalone w probówce pod kątem, tworzące większą powierzchnię wzrostu. Służy do utrzymywania hodowli, obserwacji cech wzrostu oraz pobierania materiału do dalszych posiewów lub badań analitycznych.
Kluczowe jest ograniczenie kontaktu wnętrza probówki i narzędzi z powietrzem: praca blisko płomienia, krótkie otwieranie probówki, sterylizacja ezy oraz unikanie dotykania jałowych części. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko kontaminacji próbki.
Wyjaławianie ezy niszczy drobnoustroje znajdujące się na jej powierzchni, aby do hodowli lub próbki nie wprowadzić obcych zanieczyszczeń. To czynność przygotowawcza – sama nie oznacza pobrania inokulum, lecz umożliwia bezpieczne pobieranie.
Opalanie brzegu probówki w płomieniu to element techniki aseptycznej. Ma ograniczać ryzyko zanieczyszczeń poprzez działanie temperatury w okolicy wlotu probówki. Jest to czynność "ochronna", odrębna od właściwego pobierania materiału z hodowli.
Probówkę zwykle zamyka się możliwie szybko, pracując w strefie płomienia, aby zminimalizować czas otwarcia i ekspozycję na aerozole oraz kurz. Zamykanie przy palniku jest organizacją pracy aseptycznej, ale nie zastępuje kroku pobrania materiału.
Etap pobierania zwykle przedstawia bezpośredni kontakt ezy (lub innego narzędzia) z powierzchnią skosu agarowego i nabranie niewielkiej ilości wzrostu. Od etapów aseptycznych odróżnia go to, że dotyczy samej hodowli, a nie płomienia lub brzegu probówki.
Częste błędy to: zbyt długie trzymanie probówki otwartej, dotknięcie ezy do niejałowych powierzchni, pobranie zbyt dużej ilości materiału oraz pomijanie sterylizacji ezy. Mechanicznie prowadzi to do kontaminacji, a analitycznie do wyników fałszywych.
Egzamin sprawdza, czy zdający rozumie cel procedury (uzyskanie inokulum do badań) oraz działania zabezpieczające (aseptyka). Rozróżnienie jest ważne praktycznie: można wykonać "ładnie" czynności przy palniku, a mimo to źle pobrać materiał i zniszczyć wartość badania.
Tak, nadmierne ogrzewanie może przegrzać zawartość probówki, wysuszyć podłoże lub uszkodzić żywotność drobnoustrojów, zwłaszcza przy długim działaniu temperatury. Aseptykę należy wykonywać sprawnie, bez niepotrzebnego podgrzewania całej probówki.
Warto przećwiczyć kolejność kroków: sterylizacja narzędzia, otwieranie probówki, zabezpieczenie wlotu, pobranie inokulum, zamknięcie i ponowna sterylizacja. Ucz się rozpoznawania "kroków celu" (pobranie) vs "kroków ochronnych" (opalanie, jałowienie, zamykanie).
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 49% zdających egzamin. trudne

Materiały:

  • Instrukcje BHP i procedury pracowni mikrobiologicznej dotyczące pracy przy palniku
  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ: techniki aseptyczne i praca z hodowlą na skosie
  • Karty ćwiczeń laboratoryjnych z zakresu pobierania i przeszczepiania hodowli

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego